Cytaty poetów

Nie zastanawiałem się nad tym, czy wielkie słowa polityków, które zasiały w tobie to ziarno, były szczere czy też nieszczere, logiczne czy bezsensowne. Jeżeli przyjęły się w tobie, tak jak nasiona przyjmują się w glebie, to znaczy, że odpowiadały twoim wewnętrznym potrzebom. Ty sam jesteś tu sędzią. Tylko ziemia potrafi ocenić wartość ziarna.

Człowiek przede wszystkim dąży do tego, aby być intensywniej sobą

Życie jest dla niego zamglonym widowiskiem. Ale czym jest widowisko? Niepożywnym pokarmem. Żyć można tylko tym, co się przetwarza. Nie daje życia to, co jest złożone w człowieku jak w magazynie.

Bo potrzebna jest wam przestrzeń i tylko język potrafi tę potrzebę zaspokoić.

Nauczyłem się rozróżniać to, co ważne, od tego, co pilne. Pilne jest, rzecz jasna, aby człowiek jadł, gdyż bez pożywienia nie będzie człowieka i w ten sposób problem przestanie istnieć. Ale miłość, sens życia i smak rzeczy boskich są ważniejsze.

Nie umiemy przewidzieć najistotniejszego. Każdy z nas zaznał w życiu największych radości wtedy, kiedy nic ich nie zapowiadało. Pozostawiły po sobie taką nostalgię, że żałujemy nawet minionych nieszczęść, jeśli to z nich się wyłoniły radości.

Tylko nieznane przeraża człowieka. Ale dlatego, to stawia mu czoło, ono już nie jest nieznane.

Dzieci powinny być pobłażliwe dla dorosłych.

Dzieciństwo, ten wielki obszar, z którego wyszedł każdy z nas! Skąd jestem? Z mojego dzieciństwa. Jestem z mojego dzieciństwa – jak z określonego kraju.

Jeżeli walczysz z czymkolwiek, cały świat staje się w twoich oczach podejrzany, bo wszystko jest możliwym schronieniem i pokarmem dla wroga. Jeżeli walczysz z czymkolwiek, powinieneś i siebie unicestwić, ponieważ i w tobie samym jest, choćby minimalna cząsteczka tego co zwalczasz.

Aby istnieć, trzeba przede wszystkim przyjąć na siebie odpowiedzialność.

Smak chleba, którym dzielimy się z innymi, nie ma sobie równych.

Aby działać z pełnym przekonaniem, trzeba mieć poczucie, że będzie z tego jakiś pożytek.

Aby poznać, nie wystarczy rozłożyć na części i wyjaśnić. Trzeba nauczyć się patrzeć. Chcąc jednak coś dostrzec, musimy najpierw uczestniczyć. A to niełatwa sztuka...

Czy ludzie, rozproszeni przez życie po ukończeniu szkoły, mogą być pewni, że się jeszcze kiedyś zobaczą?

Nie przedmiotu człowiekowi potrzeba, ale Boga.

Żałować czegokolwiek to taki sam absurd, jak żałować, że się nie urodziłeś w innej epoce, lub że nie jesteś niski, kiedy jesteś wysoki, albo że nie żyjesz w innym kraju, i w tych absurdalnych rojeniach znajdować powód do rozpaczy na każdą chwilę.

Szalony, kto zgrzyta zębami unosząc się gniewem na przeszłość, która jest jak granitowy blok i zamknięta. Przyjmij ten dzień tak, jak jest ci dany, zamiast bić głową o nieprzekraczalnym mur.

Cywilizacja zbudowana jest na tym, czego od ludzi wymaga, a nie na tym czego im dostarcza.

Każ im budować razem wieżę, a uczynisz ich braćmi. Ale jeśli chcesz, żeby się znienawidzili, rzuć im ziarna.