Cytaty poetów

Idź jeszcze raz zobaczyć róże. Zrozumiesz wtedy, że twoja róża jest jedyna na świecie.

(...) gdy ludzie porwani zostaną nurtem wydarzeń przestają się ich bać. Jedynie nieznane napawa człowieka strachem. Wystarczy się z nim zmierzyć i przestaje być nieznane.

[...] jako jedyny wśród nich, nie jest wcale dziwaczny. Być może z tego powodu, że nie zajmuje się tylko sobą.

Każde słowo nowe i rodzące życia będzie się wydawało gorzkie, ponieważ żadna przemiana nie dokonuje się wśród radości. Jeśli chcę was podnieść ku górze, to wiem, że będziecie musieli zrzucić swoją skórę, jak się zrzuca łuskę, po to, żeby oblec się jak wąż w skórę nową. A wtedy śpiew stanie się pieśnią pochwalną, podobnie jak od iskry cały las staje w płomieniach. Ale człowiek, który odrzuca ową pieśń, i społeczność, która zabrania swoim członkom odejść i usunąć się w samotność pośród gór, mogą zabić ducha. Bo przestrzeń, gdzie może rozwinąć skrzydła, to cisza.

...tajemnica jest elementem świata.

Takie jest prawo życia. Najpierw bogaciliśmy się, latami zadrzewiając przestrzeń życia, ale nastają inne lata, kiedy czas niszczy naszą pracę i wyrywa drzewa z korzeniami. Towarzysze nasi, jeden po drugim, odbierają nam swój cień. I do żałoby naszej wciska się ukryty żal, że się starzejemy.

Po co się nienawidzić? Jesteśmy solidarni, unoszeni przez tą samą planetę, jesteśmy załogą tego samego statku. I choć to dobrze, że cywilizacje przeciwstawiają się sobie, co sprzyja narodzinom nowych syntez, potwornością jest, że się wzajemnie pożerają.

Bo kiedy się już dokona wyboru, człowiek zadowala się przypadkowością własnej egzystencji i może ją nawet pokochać. Zakłada ona klapki na oczy, jak miłość

...zajmuje się czymś innym, nie tylko samych sobą.

Ale jeżeli nawet życie ludzkie jest bezcenne postępujemy zawsze tak, jakby istniało coś, co jest więcej warte niż życie ludzkie.

Nie wiedziałem, co powiedzieć. Czułem się nieswojo. Nie wiedziałem, jak do niego przemówić, czym go pocieszyć. Świat łez jest taki tajemniczy

Nie chodzi o to, aby żyć niebezpiecznie. Ta formułka jest pretensjonalna. Nie lubię toreadorów. Nie kocham niebezpieczeństwa. Wiem, co kocham: życie.

Nostalgia to pragnienie nie bardzo wiadomo czego. Obiekt pragnień istnieje, ale brakuje słów, by go określić.

Musisz maszerować dosyć wolno aby stale znajdować się w Słońcu. Kiedy będziesz chciał odpocząć, będziesz maszerować...A dzień będzie trwał tak długo jak zechcesz.

Jeżeli nie ma nadziei, żeby twoja miłość została przyjęta, powinieneś okryć ja milczeniem.
Mozę krzewić się˛ w tobie po cichu, jeśli jest cisza.
Stanowi bowiem kierunek w świecie, a wszelki kierunek, który pozwala zbliżać się i oddalać, wchodzić i wychodzić, znajdować i gubić, zapewnia ci wzrastanie.
Bo masz być żywy. A nie ma życia, jeśli żaden bóg nie nakreślił dla ciebie drogi, która˛ byś się˛ do niego zbliżał.

Idąc prosto przed siebie, nie ujdzie się zbyt daleko.

Jeśli ukochasz kwiat, który istnieje w jednym egzemplarzu pośród milionów gwiazd, to patrząc na niego, czujesz się szczęśliwy. Mówisz sobie: "Mój kwiat jest gdzieś tam..." lecz jeśli baranek zje ten kwiat, wówczas nagle wszystkie gwiazdy zgasną! I to nie jest ważne?!

Niestety, nie należę do ludzi, którzy umieliby dojrzeć baranki przez drewniane skrzynki. Niewykluczone, że jest we mnie coś z dorosłego. Chyba się postarzałem

Nie oczekuj niczego od człowieka, jeśli pracuje tylko na swoje życie, a nie dla wieczności.

Od każdego należy wymagać tylko tego, co może wykonać.