Cytaty pisarzy fantasy

Niczym w minionej mrocznej epoce, tylko Kościół chrześcijański będzie pielęgnował jakiekolwiek tradycje (zmienione i być może - wypaczone) wyższej cywilizacji umysłowej, jeśli nie zostanie zmuszony do ucieczki do nowych katakumb.

- Czym jest dla ciebie Oksford, chłopcze?
- Uniwersytetem, miejscem nauki.
- Nie, chłopcze, to fabryka! A co się w niej produkuje? Powiem ci. Opłaty. Zakarbuj to sobie w pamięci, a zaczniesz rozumieć, co się tu dzieje.

Niechaj szczęście was nie opuszcza w drodze, a potem czeka na was za rodzinnym progiem.

Mijałem okręty o żaglach wydętych i zapomniane wraki. Aż port wytęskniony, zmierzchem otulony, morskie wskazały mi ptaki.

Mimo wielu prób koniuszkami stóp dotknąć się mogą jedynie. Lecz może jest ląd, gdzieś daleko stąd, gdzie tańczy się w niebios głębinie?

Do domu serca głos nas gna, gdzie Białe rośnie Drzewo. I gwiazda blaskiem tam za dnia ostatni brzeg oblewa.

Odwróć twarz od zielonego świata i spójrz tam, gdzie wszystko wydaje się jałowe i zimne.

Władca Pierścieni jest oczywiście zasadniczo dziełem religijnym i katolickim...

Kto odwróci bieg wartki czasu odwrotnego?

...niezepsute kobiety są instynktownie monogamiczne. Mężczyźni nie [...] Mężczyźni po prostu takimi nie są, taką mają zwierzęcą naturę. Monogamia [...] dla nas, mężczyzn, jest fragmentem "objawionej" etyki, zgodnej z wiarą, a nie ciałem.

Elfowie rzadko udzielają porady nie obwarowanej zastrzeżeniami, rada bowiem to niebezpieczny dar, nawet gdy mędrzec daje ją mędrcowi. Nikt nigdy nie zna wszystkich okoliczności i możliwych skutków jakiejś sytuacji.

RZĄD to abstrakcyjny rzeczownik oznaczający sztukę oraz proces rządzenia i pisanie go wielką literą, jakby odnosił się do ludzi, powinno być przestępstwem. Gdyby ludzie nauczyli się mówić o "radzie króla Jerzego, Winstonie i jego bandzie", przyczyniłoby się to znacznie do oczyszczenia myślenia i zatrzymania przerażającego osuwania się w Ichniokrację.

Często tak musi być, gdy coś jest zagrożone: ktoś musi skarb porzucić, utracić, aby ktoś inny mógł go zachować.

(…) jakoby tylko szaleńcy albo głupcy mogli myśleć o XX wieku bez przerażenia.

Obrońcy są jednak ważniejsi od bram, a żadne też wrota nie sprostają słabemu nawet atakowi, jeśli tamtych zabraknie.

Gdy nie zbraknie woli, zawsze wyjście się znajdzie.

- (...) serce mnie przestrzega.
- Serce przestrzega? A przed czym znowu?(...)
- Przed zwłoką. Przed drogą, która wydaje się łatwiejsza i bezpieczniejsza. Przed uchylaniem się od ciężaru, który na mnie spoczął. Przed, wybacz, ale muszę to w końcu powiedzieć, zbytnią ufnością w siłę i mądrość ludzi.

Nie ubiór jednak, lecz czyny zdobią człowieka.

- Chciałam być kochana przez kogoś innego - odparła. - Ale od nikogo nie pragnę litości.

Ziarenko odwagi żyje utajone (nieraz, co prawda, dość głęboko) w sercu najbardziej nawet spasionego i nieśmiałego hobbita i czeka na moment jakiegoś ostatecznego i rozpaczliwego niebezpieczeństwa, żeby zakiełkować.