Cytaty pisarzy

Na ulicę wyszyły kurwy. Rzeczny czy morski, port pozostawał portem. Tam, gdzie byli marynarze, można też było znaleźć dziwki.

- Co tak okropnie cuchnie? - poskarżył się człowiek z północy.
Śmierć pomyślał Jaime, na głos jednak powiedział:
- Dym, pot i gówno. Krótko mówiąc, Królewska Przystań. Jeśli masz dobry nos, powinieneś wyczuć też zdradę. Nigdy nie czułeś zapachu miasta?
- Czułem zapach Białego Portu. On tak nie śmierdział.
- Biały Port ma się do Królewskiej Przystani tak, jak mój brat Tyrion do ser Gregora Clegane'a.

Dunk, przygłup, tępy jak buzdygan.

- Wiem już, czego królowie potrzebują najbardziej.
- Odwagi, Wasza Miłość?
- Nie, tyłków z żelaza - zażartowała. - Cały czas tylko siedzę.

Bać się trzeba tylko wilków w ludzkiej skórze...

(...) któż jednak ma wzrok bystrzejszy niż wrona? Po każdej bitwie te ptaki zlatują się setkami i tysiącami, by nasycić się ciałami zabitych. Wrona potrafi dostrzec śmierć z daleka.

W grze o tron nawet najskromniejsze pionki są obdarzone własną wolą i czasami nie chcą wykonać posunięć, które dla nich zaplanowaliśmy.

Trudno było się zorientować, gdzie kończy się prawdziwy człowiek, a zaczyna maska.

Nie bał się ciemności...ani wspomnień, które są kośćmi duszy.

- Zważywszy na wszystko razem, to ludzie jak inni, niektórzy dobrzy, niektórzy źli.
- Ludzie są ludźmi.

Ogień pochłania, ale zimno zachowuje.

Przez cały miesiąc dobrowolnego wygnania w czarnej wieży usiłowałem zrozumieć pobudki kierujące moim postępowaniem i nastrojami, a to wcale nie było łatwe. Crystal i ja byliśmy już ze sobą razem bardzo długo – niemal cztery lata – gdy przylecieliśmy na Planetę Jamisona w poszukiwaniu rzadkich, srebrnych artefaktów, jakie znaleźliśmy wcześniej na Baldurze.

- Maester Luwin mówi, że w snach nie ma nic, czego trzeba się bać
- Jest - sprzeciwił się Jojen
- A co?
- Przeszłość. Przyszłość. Prawda.

Ukaż mi ścieżkę, jaką muszę stąpać, i nie pozwól, bym potknęła się w ciemności, która leży przede mną.

Chciałabym się rozpłakać - pomyślała. Chciałabym raz poczuć się głupia i wystraszona. Tylko na chwilę, to wszystko...na dzień...na godzinę...

Wszyscy na koniec stajemy się piosenkami. Jeśli mieliśmy szczęście.

- Masz zamiar przez całe życie uciekać? - zapytał Tyrion, nim zdążyła się wymknąć.
(...) Wyglądała, jakby zaraz miała znowu się rozpłakać.
- Ty też uciekasz - odparła jednak, wysuwając buntowniczo wargę.
- To prawda - przyznał. - Ale ja uciekam do czegoś, a ty przed czymś. To wielka różnica.

- To honor czyni człowieka prawdziwym rycerzem, nie miecz - mówił. - Bez niego rycerz jest tylko zwykłym zabójcą. Lepiej zginąć z honorem, niż żyć bez niego.

Pogarda to uniwersalny język - pomyślał Tyrion.

Utonięcie samo w sobie jest nieprzyjemne - pomyślał z goryczą. Ale utopić się na smutno i trzeźwo to stanowczo zbyt okrutny los.