Cytaty pisarzy

- Jeśli się nie mylę, jesteś szlachetnie urodzoną damą. Lady Asha z rodu Greyjoyów.
- Jestem Asha z rody Greyjoyów, tak jest. Jeśli chodzi o to, czy jestem damą, opinie są podzielone.

- Był odważny.
Czy mnie wystarczyłoby odwagi, by stawić czoło takiemu potworowi tylko z włócznią w ręce?
- Chciałeś powiedzieć, że zginął odważnie - dodał Gerris.

- Jestem na rozkazy Jego Miłości.
- Nie Miłości - poskarżył się seneszel. - To westerowski tytuł. - Jego Wspaniałość, Jego Promienność albo Jego Czcigodność.

Odpowiedniejsza byłaby Jego Próżność.

Musiał stawić czoła wrogom. Najgorszemu rodzaju wrogów - braciom.

Może i nie potrafię uczynić swych poddanych dobrymi, ale przynajmniej spróbuję sprawić, by stali się mniej źli.

Trupa yunkijskich kastratów będących własnością Yurkhaza zo Yunzaka zaśpiewała pieśni w starożytnym języku Starego Imperium. Ich głosy były wysokie, słodkie i niewiarygodnie czyste.
- Słyszałaś kiedyś taki śpiew, ukochana? - zapytał Hizdahr. - Mają głosy bogów, nieprawdaż?
- Tak - potwierdziła. - Ale zastanawiam się, czy nie woleliby mieć narządów mężczyzn.

Jest zimny, pamiętliwy, ponury i nie ma poczucia humoru. A to są tylko jego zalety.

Królowa nie należy do siebie, lecz do swego ludu.

- Możemy walczyć z tyloma, z iloma będzie trzeba, szczeniaku - odparł Cromm. - Im więcej ich przyjdzie, tym większa chwała. Będą o nas śpiewać pieśni.
- Z pewnością, ale czy będą to pieśni o twojej odwadze, czy o moim szaleństwie?

Złoto jest słodkie, ale życie słodsze.

- To była wojna dziewięciogroszowych królów? - zapytał Hyle Hunt.
- Tak ją zwali, choć nie widziałem żadnego króla, a i nie zarobiłem ani grosza. Ale z całą pewnością była to wojna.

Tęsknił za Aryą...może nawet
bardziej niż za Robbem; była takim małym chudzielcem w podartym ubraniu, dzikim i
upartym, z wiecznie pozdzieranymi kolanami i potarganymi włosami. Wydawało się, że nie
pasowała do pozostałych, podobnie jak i on, a mimo to zawsze potrafiła go rozśmieszyć.
Dałby wszystko, żeby być z nią teraz, móc poczochrać jej włosy, zobaczyć, jak się krzywi, i
usłyszeć, jak kończy razem z nim zdanie.

(...) Nocna Straż zadłuży się tak bardzo, że nigdy wszystkiego nie spłacimy, ale gdy ma się do wyboru dług albo śmierć, lepiej jest pożyczać.

Brązowy Ben jest sprytny, nieustępliwy i całkiem inteligentny...ale ostrożny. Woli, by przeciwnik podejmował ryzyko, podczas gdy sam czeka, nie zamykając przed sobą żadnych opcji, i reaguje na wydarzenia kształtujące przebieg bitwy.

Po wojnie zawsze nastaje pokój, a razem z nim ułaskawienia...

Nie ma nikogo. To był cień. Wspomnienie. Była krwią smoka, ale ser Barristan ostrzegał ją, że w tej krwi kryje się skaza. Czy to możliwe, że tracę zmysły? Jej ojca zwano kiedyś obłąkanym. str 202.

Morze jest okrutne i zdradzieckie.
Ale nie tak zdradzieckie jak ludzie - pomyślał Davos.

Czasami ludzie wiedzą więcej, niż chcą przyznać.

- Zabiłbym Robba Starka w Szepczącym lesie, gdybym zdołał do niego dotrzeć. Jacyś głupcy stanęli mi na drodze. Czy ma znaczenie, w jaki sposób zginął? Chłopak nie żyje, a jego królestwo umarło razem z nim.
- Widzę, że jesteś nie tylko kaleką, lecz również ślepcem, ser. Unieś wzrok, a zobaczysz, że nad naszymi murami nadal powiewa wilkor.
- Widziałem go. Wydaje się bardzo samotny. Harrenhal padł. Seagard i Staw Dziewic również. Brackenowie ugięli kolan i oblegają Tytosa Blackwooda w Raventree. Piper, Vance, Mooton, wszyscy wasi chorążowie skapitulowali. Zostało tylko Riverrun. Mamy dwadzieścia razy więcej ludzi od was.
- Dwadzieścia razy więcej ludzi wymaga dwudziestokrotnie więcej prowiantu. Jak wygląda wasze zaopatrzenie, panie?
- Wystarczająco dobrze, byśmy mogli tu siedzieć aż po kres dni, jeśli będzie trzeba, podczas gdy wy pomrzecie z głodu w waszym zamku. [...]
- Być może po kres twoich dni. Nam nie brakuje zapasów, choć obawiam się, że nie zostawiliśmy na polach zbyt wiele dla gości.
- Możemy sprowadzić prowiant z Bliźniaków - skontrował Jamie. - Albo z zachodu, zza wzgórz, jeśli będzie trzeba.
- Skoro tak mówisz. Z pewnością nie zamierzam kwestionować słów tak honorowego rycerza.

- Czy mój ojciec zamierza ich stracić? - Arianne nie potrafiła w to uwierzyć. - Zrobili to z miłości do mnie. Jeśli musi przelać czyjąś krew, powinna to być moja.
- Skoro tak mówisz, księżniczko.