Zanim człowiek pozna samego siebie, przepełnia go optymizm, płynący z ignorancji. Rzecz jasna dzięki temu można ocalić życie. Zyskawszy tę wiedzę, człowiek musi spojrzeć w oczy przerażającej prawdzie o sobie i własnych uczynkach...człowiek taki może wywierać ogromny wpływ na otaczający go świat; musi też jednak ponosić konsekwencje, przystać na poczucie winy...
Obsesje zamykają umysł na wymiary. (...) Ludzie nie chcą być skomplikowani. Nie lubią tego. Naprawdę tragiczne.
Może jednak samotność wcale nie jest takim przekleństwem - w końcu mądrość rzadko można znaleźć w tłumie.
Człowiek jest uważany za jednostkę zdrową psychicznie w takim stopniu, w jakim jego percepcja odpowiada apriorycznemu obrazowi rzeczywistości.
Mam nadzieję, że nie sprawisz mi bólu. Naprawdę nie zniósłbym żadnej rany, którą mógłbyś mi zadać. Sądzę, że na tym właśnie zasadza się istota przyjaźni.