Cytaty angielskich pisarzy

Jest na świecie mnóstwo złych i przekornych sił, nieżyczliwie usposobionych do istot, co chodzą na dwóch nogach, sił mimo to niesprzymierzonych z Sauronem, działających na własną rękę. Niektóre z tych sił istniały wcześniej niż on.

Nikt nie wie, co mu nowy dzień przyniesie. (Aragorn).

Ludzie nie mogą obejść się bez mnóstwa słów, zanim wezmą się do czynu.

(...) nawet bez nadziei trzeba iść przed siebie.

Jeśli jednak literatura uczy nas czegokolwiek, to tego, że mamy w sobie pewien wieczny pierwiastek, wolny od trosk i strachu, który potrafi patrzeć na te rzeczy, jakie w "życiu" nazywamy złem, ze spokojem (to jest nie bez oceny ich jakości, lecz bez zakłócenia naszej równowagi duchowej).

Dobro i zło... (...) trzeba między nimi wybierać zarówno w Złocistym Borze, jaki we własnym domu.

Życie zostawało za nim we mgle, a przed nim była ciemność i przygoda.

Dawne Dni przeminęły. Średnie Dni przemijają. Świtają Dni Nowe.

Trzeba osobiście przejść przez cień wojny, aby w pełni odczuć jej ciężar. (Przedmowa do drugiego wydania angielskiego).

Ranek nieraz przynosi radę, a noc często odmienia myśli. (Theoden).

Dziś, w tej najcięższej potrzebie, przystoi nam droga najtrudniejsza, nieprzewidziana. W niej nasza nadzieja...jeśli jeszcze wolno mieć nadzieję. Trzeba iść prosto w paszczę niebezpieczeństwa: do Mordoru. Trzeba Pierścień cisnąć w Ogień.

Może to człowiek uczciwy, a może nie. Piękne słowa kryją czasem niepiękne serce.

Tutaj w sklepionych grobowcach spoczywali dawni królowie i władcy, na zawsze milczący między górą a wieżą

Jak się komuś szczęści, to już we wszystkim.

- Doliny mają uszy, a niektóre elfy za długie języki.

Siedzimy tu, rozważając sprawy, których biegu nie możemy zmienić, i przerażają nas cienie wylęgłe z naszych snów.

Zabijam kogo chcę i gdzie chcę, a nikt mi nie śmie stawiać oporu. (...) Moja zbroja warta jest dziesięciu tarcz, zęby służą mi za miecze, pazury - za włócznie, cios mojego ogona to grom, skrzydła niosą huragan, a mój dech - śmierć!

Nie odmawiamy wam przyjaźni - odparł Olwe - ale czasem przyjaźń właśnie nakazuje powściągać szaleństwo druha.

Najbardziej niespodziewane rzeczy mogą zdarzyć się wtedy, gdy wszystko idzie jak po maśle.

- Może - odparł Sam - ale póki życia, póty nadziei, jak mawiał mój Dziadunio, a często dodawał: i póty jeść trzeba.