Cytaty francuskich pisarzy

- Byłoby lepiej, gdybyś wracał stale o tej samej porze - rzekł Lis. – Jeśli będziesz przychodził przykładowo o czwartej po południu, zacznę być szczęśliwy już od trzeciej. Im będzie robiło się później, tym będę szczęśliwszy. O czwartej będę niespokojny i zacznę się wiercić, odkryję cenę, jaką należy zapłacić za szczęście! A jeżeli będziesz przychodził o byle jakich porach, nigdy nie będę wiedział, o której godzinie przygotować moje serce. Należy przestrzegać pewnych rytuałów.

Jestem bliskie tojtnięcia od fefrów.

Śmierć również umie być łagodna i cicha, skoro należy do porządku rzeczy.

Ziemia nie jest byle jaką planetą. liczy sobie stu jedenastu królów (nie pomijając oczywiście królów murzyńskich), siedem tysięcy geografów, dziewięćset tysięcy bankierów, siedem i pół miliona pijaków, trzysta jedenaście milionów próżnych - krótko mówiąc: około dwóch miliardów dorosłych.

Tym człowiekiem pogardziliby wszyscy, i Król, i Próżny, i Pijak, i Bankier. Mimo to on jeden nie wydaje mi się śmieszny, A to prawdopodobnie dlatego, że nie zajmuje się tylko sobą.

Kolce nie służą do niczego. To tylko złośliwość kwiatów.

Kwiatów nie trzeba nigdy słuchać. Trzeba na nie patrzeć i je wąchać. Moja róża pachniała na całą planetę, ale ja nie umiałem się tym cieszyć. Ta wzmianka o pazurach, która tak mnie rozdrażniła, miała mnie rozczulić...

Jeśli ktoś kocha różę jedną, jedyną na świecie, bo drugiej takiej nie ma wśród milionów gwiazd, to wystarczy, by na nią spojrzał, a już jest szczęśliwy. Mówi sobie: ''Gdzieś tam jest moja róża...''.Ale jeśli baranek zje taką różę, to dla tego kogoś będzie tak, jakby nagle zgasły wszystkie gwiazdy!

Kiedy tajemniczy nakaz działa zbyt mocno, nie sposób mu się oprzeć.

Musisz być odpowiedzialny za to co oswoiłeś.

Nakazuję też, aby każdy dom miał takie serce bijące, tak aby można było zbliżać się lub oddalać od jakiegoś punktu, aby można było wychodzić i wracać. W przeciwnym razie człowiek jest nigdzie. A nie na tym polega wolność, aby nie być wcale.

Nie zastanawiałem się nad tym, czy wielkie słowa polityków, które zasiały w tobie to ziarno, były szczere czy też nieszczere, logiczne czy bezsensowne. Jeżeli przyjęły się w tobie, tak jak nasiona przyjmują się w glebie, to znaczy, że odpowiadały twoim wewnętrznym potrzebom. Ty sam jesteś tu sędzią. Tylko ziemia potrafi ocenić wartość ziarna.

Człowiek przede wszystkim dąży do tego, aby być intensywniej sobą

Życie jest dla niego zamglonym widowiskiem. Ale czym jest widowisko? Niepożywnym pokarmem. Żyć można tylko tym, co się przetwarza. Nie daje życia to, co jest złożone w człowieku jak w magazynie.

Bo potrzebna jest wam przestrzeń i tylko język potrafi tę potrzebę zaspokoić.

Nauczyłem się rozróżniać to, co ważne, od tego, co pilne. Pilne jest, rzecz jasna, aby człowiek jadł, gdyż bez pożywienia nie będzie człowieka i w ten sposób problem przestanie istnieć. Ale miłość, sens życia i smak rzeczy boskich są ważniejsze.

Nie umiemy przewidzieć najistotniejszego. Każdy z nas zaznał w życiu największych radości wtedy, kiedy nic ich nie zapowiadało. Pozostawiły po sobie taką nostalgię, że żałujemy nawet minionych nieszczęść, jeśli to z nich się wyłoniły radości.

Tylko nieznane przeraża człowieka. Ale dlatego, to stawia mu czoło, ono już nie jest nieznane.

Dzieci powinny być pobłażliwe dla dorosłych.

Dzieciństwo, ten wielki obszar, z którego wyszedł każdy z nas! Skąd jestem? Z mojego dzieciństwa. Jestem z mojego dzieciństwa – jak z określonego kraju.