Cytaty królów, cesarzy lub władców

Prawdziwa cnota krytyk się nie boi.

Zawżdy znajdzie przyczynę, kto zdobyczy pragnie:
Dwa wilki jedno w lesie nadybały jagnię.
Już go miały rozerwać; rzekło: jakiem prawem?
Smaczneś, słabeś, i w lesie… zjadły niezabawem.

Trzeba, iżbyśmy mieli bogactwa, nie one nas.

Wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły.

Wszystko to odmienne,
Łaska pańska, gust kobiet, pogody jesienne.

Wiesz, dla czego dzwon głośny? Bo wewnątrz jest próżny.

Według mnie, ten najlepszy, co się najmniej chwali.

Umiej być przyjacielem, znajdziesz przyjaciela.

Miłe złego początki, lecz koniec żałosny.

Miej ty sobie pałace, ja mój domek ciasny.
Prawda, nie jest wspaniały: szczupły, ale własny.

Małe złego początki wzrastają z uporu.

Czy nos dla tabakiery, czy ona dla nosa?

A cóż to jest za bajka? wszystko to być może;
Prawda; jednakże ja to między bajki włożę.

Znajomość zmniejsza sławę.

Dorze jest nie czynić zła, jeszcze lepiej nie zamierzać /go czynić/.

Nie zawsze mów, co wiesz, ale zawsze wiedz, co mówisz.

Pytam się was, kto może żyć bez kawałka kiełbasy.

Czy ja jestem władcą?

Wystrzeli pocisk swej nocnej pracy.

Trzeba być albo oszczędnym, albo cezarem.