Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Potop

Druga część trylogii historycznej, opowiadająca o tzw. potopie szwedzkim.

Ach, ci artyści! • Bez dogmatu • Krzyżacy • Latarnik • Listy z podróży do Ameryki • Na marne • Na polu chwały • Nowele • O Ameryce • Ogniem i mieczem • Pan Wołodyjowski • Pisma Henryka Sienkiewicza • Quo vadis • Rodzina Połanieckich • Sachem • Szkice węglem • Ta trzecia • Trylogia • W pustyni i w puszczy

⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

Miłość tę przywaliła góra goryczy, rozczarowania i boleści, ale miłość żyła, gotowa zawsze wierzyć i przebaczać bez końca.

Co złe, to na lewo, co dobre, na prawo...

Naści, piesku, kiełbasy! - mruknął - tylko się nią nie udław.

Należy zachować zimną krew, zdrowy rozsądek i szablę przy boku.

Rzeczpospolita to postaw czerwonego sukna, za które ciągną Szwedzi, Chmielnicki, Hiperborejczykowie, Tatarzy, elektor i kto żyw naokoło. A my z księciem wojewodą powiedzieliśmy sobie, że z tego sukna musi się i nam tyle zostać w ręku, aby na płaszcz wystarczyło; dlatego nie tylko nie przeszkadzamy ciągnąć, ale i sami ciągniemy.

Miłość, jako nasionko leśne z wiatrem szybko leci, ale gdy drzewem w sercu wyrośnie, to chyba razem z sercem wyrwać ją można.

Złapał Kozak Tatarzyna, a Tatarzyn za łeb trzyma!

Wolę otwartego nieprzyjaciela, niż fałszywego sprzymierzeńca…

Wojna nie matka: ze śmiercią jeno ludzi swata.

Taki to już u nas obyczaj, aby winę zawsze na wodza składać.

Mdły to naród, bo ziemia tam okrutnie nieurodzajna i chleba nie mają, bo jeno szyszki sosnowe mielą, z takiej to mąki podpłomyki czyniąc, które żywicą śmierdzą. Inni nad morzem chodzą i co tylko fala wyrzuci, to żrą, jeszcze się z sobą o owe speciały bijąc. Hołota tam okrutna, dlatego nie masz narodu na cudze łapczywszego, bo nawet Tatarzy końskiego mięsa ad libitum mają, a oni czasem po roku mięsa nie widują i ciągle głodem przymierają, chyba, że połów ryb zdarzy się obfity.

Kończ… waść!… wstydu oszczędź!…

Gdy się białogłowa przeciw tobie zaweźmie, choćbyś się w szparę w podłodze skrył, jeszcze cię igłą stamtąd wydłubie.

Diabeł się w ornat ubrał i ogonem na mszę dzwoni.

Ale gdy pożyjesz dłużej, poznasz, że gdy ktoś chce czegoś na świecie dokazać, temu nie wolno ni własnej, ni cudzej słabości folgować, nie wolno większych spraw dla mniejszych poświęcać.

Głupich nigdzie na świcie nie brak, a szczególnie w tym kraju!