Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Losowe cytaty Szukaj

Krzyżacy

Słynna powieść historyczna pisana "ku pokrzepieniu serc Polaków" żyjących pod zaborem pruskim. Opowiada o konflikcie Unii polsko-litewskiej z zakonem krzyżackim.

Inne książki Henryka Sienkiewicza:

Ach, ci artyści! • Bez dogmatu • Latarnik • Listy z podróży do Ameryki • Na marne • Na polu chwały • Nowele • O Ameryce • Ogniem i mieczem • Pan Wołodyjowski • Pisma Henryka Sienkiewicza • Potop • Quo vadis • Rodzina Połanieckich • Sachem • Szkice węglem • Ta trzecia • Trylogia • W pustyni i w puszczy

⇓ ⇓ pokaż więcej książek ⇓ ⇓

W Tyńcu, w gospodzie "Pod Lutym Turem", należącej do opactwa, siedziało kilku ludzi słuchając opowiadania wojaka bywalca, który z dalekich stron przybywszy prawił im o przygodach, jakich na wojnie i w czasie podróży doznał.

Henryk Sienkiewicz

- O wa! - odpowiedział Zbyszko - wszyscy się tu opata boją! A ja, niech mi tak święty Jerzy pomaga, jako ci mówię prawdę, że nie bojałbym się ni opata, ni Zycha, ni zgorzelickich osaczników, ni ciebie, jeno bym cię brał... Na to Jagienka zatrzymała się na miejscu i podniósłszy oczy na Zbyszka spytała jakimś dziwnym, miękkim i przewlekłym głosem:
- Brałbyś?...

Henryk Sienkiewicz

- Danuśka! - rzekł - widziszże ty mnie i rozumiesz?
A ona odrzekła głosem pokornej prośby:
- Pić!...Wody!
- Jezu miłosierny!
I wyskoczył z izby. Przed drzwiami potrącił starego Maćka, który szedł właśnie zobaczyć, jak tam jest - i rzuciwszy mu jedno słowo: "Wody!" - przebiegł pędem ku strumieniowi, płynącemu w pobliżu wśród gęstwy i mchów leśnych.

Henryk Sienkiewicz

- Tu czuć jeszcze krew.
- Nie, komturze - odpowiedział Rotgier - kazałem zmyć podłogę i wykadzić siarką. Tu czuć siarkę.

Henryk Sienkiewicz

- Głupie chłopy!
- Czemu?
- Bo jak Zycha nie było doma, powinien był jeden alibo drugi nastąpić na Zgorzelice i siłą cię brać. Cóż by Zych uczynił, jeśliby wróciwszy znalazł cię z dzieciakiem na ręku?

Henryk Sienkiewicz

Więc tobie, wielka, święta przeszłość, i tobie, krwi ofiarna, niech będzie chwała i cześć po wszystkie czasy!

Henryk Sienkiewicz

- My krzyż na płaszczach nosim - odpowiedział z dumą Schönfeld.
Na to zaś Powała:
- A trzeba go nosić w sercach.

Henryk Sienkiewicz

- Oddam wszystko, co chcą.
Lecz na myśl o Krzyżakach zbudziła się w nim wnet stara nienawiść i objęła go jak plomień, gdyż po chwili dodał przez zaciśnięte zęby:
- I dołożę, czego nie chcą.

Henryk Sienkiewicz

Bogiem nie wojuj, bo Go nie oszukasz!

Henryk Sienkiewicz

o Bogu, Bogach radzące

Jaki wół, taka i skóra, jaka mać, taka i córa...

Henryk Sienkiewicz

Z wilkiem nie może być zgody, bo on musi cudzym żyć.

Henryk Sienkiewicz

Ciężko człowiekowi iść na śmierć, ale pomiarkowawszy, to lepiej, żeby człek zginął, niż żeby ród miał zginąć...

Henryk Sienkiewicz

[...] na nic zbawionym duszom krew ludzka.

Henryk Sienkiewicz

powiązane hasła: krew

Słuchaj, suko! Pójdziesz do chaty i wymościsz dla pani posłanie ze skór, ale przedtem wdziejesz na nią swoje porządne szaty, a sama ubierzesz się w te łachmany, w których kazaliście jej chodzić...zatracona wasza mać!

Henryk Sienkiewicz

My chcemy chrztu, ale nie krwią i mieczem, i chcemy wiary, ale jeno takiej, jakiej zacni monarchowie Jagiełło i Witold nauczają.

Henryk Sienkiewicz

- Żyje, ale czy wyżyje, Bóg wie, bo dusza nierada z pół drogi wracać.

Henryk Sienkiewicz

W życiu jej coś się skończyło, coś złamało i dziewczyna, chociaż nie bardzo biegła w rozmyślaniu i nie umiejąca wypowiedzieć sobie wyraźnie, co sie w niej dzieje i co się jej wydaje, czuła jednak, że wszystko, czym dotychczas żyła, zawiodło i poszło na marne, że rozwiała się w niej wszelka nadzieja, jako poranna mgła rozwiewa się nad polami, że wszystkiego trzeba się będzie wyrzec, wszystkiego zaniechać, o wszystkim zapomnieć i zacząć życie jakby całkiem nowe. Myślała też, ze choćby z woli Bożej nie było ono całkiem złe, jednakże nie może być inne, jeno smutne, a w żadnym razie nie tak dobre, jak mogło być to, które się wlasnie skończyło.

Henryk Sienkiewicz

- Wiecie? tak tu wedle was jadę jako wilk wedle jagnięcia.
A jej aż białe ząbki rozbłysły wraz od szczerego śmiechu.
- Chcielibyście mnie zjeść? - zapytała.
- Ba! z kosteczkami!

Henryk Sienkiewicz

Przecież my ludzie, nie zwierzęta, przeto wołamy do Ojca Świętego, by nas przez polskich biskupów chrzcić kazał, gdyż całą duszą chrztu pragniemy, ale chrztu wolą łaski, nie żywą krwią zniszczenia.

Henryk Sienkiewicz

Oto jest ten, który jeszcze dziś rano mniemał się być największy ponad wszystkie mocarze świata.

Henryk Sienkiewicz