Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty filozoficzne Aldousa Huxley'a

Zobacz cytaty filozoficzne, zobacz wszystkie cytaty Aldousa Huxley'a

Książki Aldousa Huxley'a:

Czas musi stanąć • Diabły z Loudun • Drzwi percepcji. Niebo i piekło • Filozofia Wieczysta • Geniusz i bogini • Jak suche liście • Kontrapunkt • Małpa I Duch • Niewidomy W Gazie • Nowy wspaniały świat • Nowy wspaniały świat 30 lat później. Raport rozbieżności • Po wielu latach • Szara eminencja. O władzy zza tronu, bezwzględności i polityce w służbie religii w czasach kardynała Richelieu • Uśmiech Giocondy i inne opowiadania • W cudacznym korowodzie • Wewnętrzny Bóg. Wybrane Pisma o Oświeceniu • Wyspa

Rzeczy i wydarzenia, do których odnoszą się symbole, należą do wspólnie wykluczających się sfer doświadczeń.

Jak bardzo ekspresywne by nie były, symbole nigdy nie mogą stać się rzeczami, które reprezentują.

Doświadczenie nie jest tym, co ci się przydarza, ale tym, co robisz wobec tego, co ci się przydarza.

Im bardziej skomplikowana staje się technologia, tym większa potrzeba stworzenia organizacji zdolnej do utrzymania jej pod kontrolą.

Każda osoba zawsze otrzymuje to, o co prosiła. Problem polega na tym, że zanim to dostanie, nigdy nie jest świadoma, o co prosi.

- Czym jest nazwa? - ciągnął dalej Antoni. - Należy odpowiedzieć, że jest właściwie wszystkim, jeśli dobrze brzmi. Wolność to wspaniała nazwa i dlatego człowiek pragnie gorąco używać wolności. Zdaje ci się, że jeżeli ochrzcisz niewolę mianem prawdziwej wolności, przyciągniesz tym ludzi do więzienia. A co gorsza masz zupełna słuszność. Nazwa jest dla większości ludzi ważniejsza od samej rzeczy. Pójdę za człowiekiem, który powtarza jakieś słowo najczęściej i najgłośniej. Prawdziwa wolność brzmi oczywiście lepiej od wolności tout court. "Prawda" - to nazwa o własnościach magicznych. Gdy ją połączysz z czarodziejskim słowem "wolność", osiągniesz efekt potężny.

Na poziomie polityki i teologii piękno idealnie współgra z nonsensem i tyranią. I nadzwyczaj pomyślnie się składa, ponieważ gdyby piękno nie szło w parze z nonsensem i tyranią, dorobek artystyczny świata byłby bardzo ubogi. Wiele arcydzieł malarstwa, rzeźby i architektury służyło jako narzędzia propagandy religijnej albo politycznej, tworzone dla większej chwały boga, władcy albo kleru. Ale większość władców i kapłanów jest despotami, a wszystkie religie są przesiąknięte zabobonem. Geniusz był sługą tyranii, a sztuka propagowała wartości lokalnego kultu. Upływ czasu pozwala odróżnić dobra sztukę od kiepskiej metafizyki. Czy jesteśmy w stanie dokonać tego rozróżnienia nie po fakcie, ale na bieżąco? Oto jest pytanie.