Cytaty pisarzy

Ponownie poczuł ogromną ochotę, by podjąć próbę ugryzienia się ze złości w tyłek.

Jesteśmy wszyscy pionkami na jego szachownicy. Poszedł w górę, wyrósł, przyćmił nas swym blaskiem, podporządkował sobie. Jesteśmy pionkami w jego grze. W grze, której reguły nie znamy.

Niech was wszystkich cholera - powiedział wreszcie Wiedźmin, chowając łyżkę do cholewy. - Niech was cholera, wy kooperująca grupo idiotów, zjednoczona przez wspólny cel, którego żadne z was nie rozumie. I mnie też niech cholera.

Sumienie jest jednak jak ciało: da się hartować. A każdy kij ma dwa końce.

Nie pyskuj mi więc, że umowa rozwiązana, bo twój kompan bezpieczny. Albowiem tu, na tej polanie, w zasięgu mojej ręki, obydwu wam cholernie do bezpieczności daleko!

Indywidualność i własne zdanie są i owszem, cenne, znacznie niekiedy bardziej warte uznania i pochwały niźli tępe i baranie posłuszeństwo. Aliści są takie sprawy, w których zwierzchność ma rację absolutną i jest nieomylna.

Czy można, twoim zdaniem, zmusić do posłuszeństwa kobietę? Mówię oczywiście o prawdziwych kobietach, nie o samiczkach. Czy nad prawdziwą kobietą można zapanować? Owładnąć nią? Sprawić, by poddała się twej woli? A jeżeli tak, to w jaki sposób?

- Byłbyż to - zaryzykował Reynevan - koniec rycerstwa? I rycerskości? Piechota, solidarna i zwarta, ramię przy ramieniu, nie dość, że dostoi konnym pancernym, to nawet zdoła ich pokonać? [...] Może to koniec...epoki? Może kończy się czas rycerstwa?
- Wojna bez rycerstwa i rycerskości - odrzekł po chwili Zawisza Czarny - musi wreszcie przerodzić się w zwykły mord. A w konsekwencji ludobójstwo.

W Cintrze, jak pamiętała, atrakcyjny mężczyzna sięgał głową powały, a barami od framugi do framugi, klął jak krasnolud, ryczał jak bawół i na trzydzieści kroków śmierdział koniem, potem i piwem, bez względu na porę dnia czy nocy.

Coraz to o kolejne marzenie jesteśmy ubożsi. A gdy umiera marzenie, ciemność wypełnia miejsce przez nie osierocone.

- A dla kogo ty się tak malujesz, hę?
- Dla siebie. Kobieta podkreśla urodę dla własnego samopoczucia.
- Hmmm...Wiesz, co? Ja też coś marnie się czuję.

On, skąpiec, który za potrzebą chodzi do parku, żeby oszczędzić emalię na nocniku wydaje na weselną ucztę górę złota.

- Zaraz - Jarre rozejrzał się niepewnie. - Bo ja chyba mam jednak inny przydział...
- Jaaaaaaaaak?!?
- Przepraszam, panie oficerze - Jarre poczerwieniał. Idzie mi tylko o to, by zapobiec ewentualnej pomyłce...Albowiem pan komisarz wyraźnie...Wyraźnie mówił o przydziale be-pe-pe, więc ja...
- Jesteś w domu, chłopie - parsknął sierżant, rozbrojony nieco "oficerem". - To jest właśnie twój przydział. Witaj w Biednej Pierdolonej Piechocie.

Diabli wiedzą czym to się skończy, ale dobrze, że się zaczyna.

(...) Miarkę w swawoli przebrał i którejś nocy raziła go wtóra apopleksja. Wyzionął ducha. W łożnicy.
- Na babie? - zarechotała Angoulême.
- Po prawdzie... - Rycerz, do tej pory śmiertelnie poważny, uśmiechnął się pod wąsem - Po prawdzie to pod nią. Rzecz jednak nie w detalu.

Jakoby kochasz tę dziewczynkę, pomyślałem. Udowodnij to. Myślałaś może, że wystarczy leżeć na kolanach, mruczeć i pozwalać się głaskać? Umacniać przekonanie, że koty są fałszywe, że nie przywiązują się do ludzi, lecz wyłącznie do miejsca?

Urzędnicy państwowi winni być majętni. Im urzędnik państwowy majętniejszy, tym prestiż państwa wyższy.

- Dziś napijemy się jakiejś przedniej marki i jakiegoś przedniego rocznika, wiedźminie. Stać nas, zarobiliśmy. Możemy zahulać.
- Jasne (...) być może i są inne motywacje do zarabiania, ale ja ich nie znam

Patrzył z bliska w jej fiołkowe oczy, najpiękniejsze oczy całego świata, oczy, które jak się obawiał staną się dla niego...Wszystkim. Wiedział to.
- Twoje życzenie - szepnęła z ustami tuz przy jego uchu - Nie wiem, czy takie życzenie w ogóle może się spełnić. Nie wiem czy istnieje w Naturze moc zdolna spełnić takie życzenie. Ale jeżeli tak, to skazałeś się. Skazałeś się na mnie" (Geralt i Yenefer).

Nie wolno ci osłabiać koncentracji i pozwolić, by energia wyrywała się z ciebie sama. Moja Mistrzyni zwykła była mawiać, że wydawanie mocy musi odbywać się tak, jakbyś puszczała bąka na sali balowej: delikatnie, oszczędnie i pod kontrolą.