Cytaty amerykańskich pisarzy

Przez następne pół godziny przypominam sobie, jak bardzo mi jej brakowało. Przypominam sobie, jak bardzo ją kocham. Przypominam sobie, jak nam ze sobą dobrze. Ciągle muszę przypominać to sobie, bo w ostatnim tygodniu zacząłem już zapominać.

Jest tak totalnie zdruzgotana, że powinniśmy na nowo stworzyć definicję tego słowa. Należałoby go używać wyłącznie w takich sytuacjach. To absurdalne, że ludzie opisują za jego pomocą coś innego niż to, co czuje matka po stracie dziecka. To naprawdę jedyna sytuacja, w której słowo ‘zdruzgotanie’ oddaje cały ogrom uczuć.

Życie zawiodło mnie zbyt wiele razy i mówiąc szczerze, jestem zmęczona tym, że ciągle tracę nadzieję.

Wiem, że nie pora na rozpoczynanie poważnego związku. Gdybym ją zobaczył, tylko bardziej zacząłbym za nią tęsknić. To jednak, co powinienem zrobić, i to, co zrobię, to dwie różne sprawy.

Nie każdy błąd zasługuje na konsekwencje. Czasem jedyne, na co zasługuje, to wybaczenie.

Każdą cząstką ciała pragnę tylko tego, by go dotykać, tulić i upewniać się co chwila, że naprawdę tutaj jest. Muszę mieć pewność, że to nie jest kolejny sugestywny sen.

- Potrzebny ci koniec rozdziału?

Obiecuję, że spędzę każdy ostatni oddech
dziękując ci za pozwolenie sobie na kochanie mnie. Dziękuję ci bardzo za kochanie mnie,
Linden Sky Hope.

Miłości się nie szuka. Miłość odnajduje nas.

Może wcale mnie nie potrzebuje.
Może rzeczywiście ją tłamszę.
Może nie jestem jej bohaterem, którym zawsze starałem się być, może ona w tej chwili w ogóle nie potrzebuje bohatera.
Bo niby czemu miałaby potrzebować?
Ma kogoś o wiele silniejszego ode mnie: siebie.

Holder, masz całkowite prawo do nienawidzenia jej za to, co zrobiła. Ale również masz prawo do kochania jej pomimo tego. Nie masz tylko prawa do ciągłego obwiniania samego siebie. Nigdy nie zrozumiesz, czemu to zrobiła, więc musisz przestać bić siebie za nieposiadanie wszystkich odpowiedzi. Ona podjęła decyzję, o której myślała, że jest dla niej najlepsza, chociaż była tą złą. Ale to musisz właśnie zapamiętać… ona podjęła tę decyzję. Nie ty. I nie możesz się winić za niewiedzę o tym, czego nie chciała ci powiedzieć. Musisz pozwolić temu odejść. Możesz trzymać się nienawiści, miłości, a nawet goryczy, ale musisz wypuścić poczucie winy. To poczucie winy cię rozrywa, kochanie.

Może miłość nie zatacza kręgu. Może to tylko przypływy i odpływy, tak samo jak ludzie pojawiający się w naszym życiu.

Nie mam najmniejszych wątpliwości, że w innym życiu bylibyśmy dla siebie idealni. To po prostu nasze obecne życie nie jest idealne dla nas.

Ktoś mi kiedyś powiedział, że cierpienie stanowi doskonałą inspirację. Niestety, miał rację.

Milion pięćdziesiąt jeden tysięcy dwieście minut.
Mniej więcej przez tyle cię kocham,
Przez tyle minut o tobie myślałem,
Przez tyle minut się o ciebie martwiłem,
Przez tyle minut dziękowałem za ciebie Bogu,
Przez tyle minut dziękowałem każdemu bóstwu we
Wszechświecie za ciebie. Milion
Pięćdziesiąt jeden tysięcy
Dwieście
Minut...Milion pięćdziesiąt jeden tysięcy dwieście razy.
Tyle razy sprawiłaś że się uśmiechałem,
Tyle razy sprawiłaś że śniłem,
Tyle razy sprawiłaś że uwierzyłem, Tyle razy sprawiłaś że odkryłem, Tyle razy sprawiłaś że uwielbiałem,
Tyle razy sprawiłaś że się cieszyłem,
Życiem.
I dokładnie za milion pięćdziesiąt jeden tysięcy dwieście minut oświadczę ci się i poproszę, żebyś dzieliła wszystkie pozostałe minuty życia ze mną .

Nie ma pojęcia jak wiele pamiętam i co to wyprawia z moim sercem, duszą, umysłem i wiarą w ludzkość.

Kochanie kogoś nie obejmuję tylko jednej osoby, Ben. To oznacza także akceptowanie wszystkich rzeczy i osób, które ta osoba kocha.

Jeśli wda się zakażenie i umrzesz, wszystkiego się wyprę.
– Jeśli wda się zakażenie i umrę, będę zbyt martwy, żeby cię
winić.

- Jesteśmy dokładnie tacy sami - powiedział.
Spojrzałam mu w oczy.
- Ja i Ty?
Pokręcił głową.
- Nie. Rośliny i ludzie. Rośliny potrzebują miłości, żeby przetrwać. Ludzie też. Żeby przeżyć, od początku musimy mieć wystarczająco dużo miłości ze strony rodziców. Jeśli rodzice nam tę miłość okazują, stajemy się lepszymi ludźmi. A jeśli nas zaniedbują... - Ściszył głos. Zabrzmiało to jakoś smutno. (...) - Jeśli nas zaniedbują, stajemy się bezdomni i niezdolni do tego, co ważne.

Kocham go. Nadal go kocham i zawsze będę go kochać. Był ogromną falą, która zostawiła w moim życiu wiele śladów, i po kres moich dni będę czuła ciężar jego miłości.