Cytaty amerykańskich pisarzy

Połączenie dialektycznie uzasadnionej, elastycznej polityki siły z jednej strony, a doktrynerskiego utopizmu z drugiej, wyjaśnia zarówno dwuznaczność, jak i cyniczną praktykę bolszewizmu w działaniu. Starzy członkowie partii nagle mogą zostać postawieni w roli zdrajców, jeśli nie podporządkują się zwycięskiemu kierownictwu lub jeśli ich potępienie wydaje się przydatne dla utrzymania i rozszerzenia władzy.

Podstawę i znaczenie bolszewizmu można w pełni zrozumieć tylko wtedy, gdy uświadomimy sobie, że jest on czymś więcej niż doktryną polityczną, ekonomiczną czy socjologiczną. Jest to także religia polityczna utrzymująca, że zna naturę wszechświata i społeczeństwa, zarówno pod względem struktury, jak i rozwoju.

Kościół nie tylko jest zastąpiony przez Partię; Partia stała się czymś więcej niż Kościołem. Partia bowiem nie tylko określa właściwe przekonania — kieruje także osiągnięciem prawdziwego celu życia tu na ziemi (a innego celu nie ma); dominuje zarówno w kredo, jak i w prowadzeniu życia.

Lenin doszedł do władzy po pierwsze dlatego, że uczynił swoją partię grupą zdyscyplinowaną i stosunkowo dobrze zorganizowaną; po drugie dlatego, że inne partie — zwłaszcza socjaliści rolni, tak zwani eserowcy, którzy mieli więcej zwolenników niż bolszewicy — nie mieli silnych przywódców ani konkretnego programu praktycznego; i po trzecie, ponieważ Leninowi i jego kolaborantom udało się dzięki propagandzie i innych taktykach sprawiać wrażenie, że spełnią życzenia mas.

Sprzeczność między teorią a rzeczywistością bolszewizmu — sprzeczność między propagandową deklarowaną wolnością a jej obecnym praktycznym zniszczeniem — wywodzi się z samej istoty bolszewizmu jako świeckiej pseudo religii politycznej, i jej błędnych idei człowieka, i społeczeństwa.

Utopia staje się ideologią, służącą jedynie usprawiedliwianiu działań totalitarnych władców i absolutnie niezwiązaną z brutalną naturą rzeczywistości.

Bolszewizm ma swoje korzenie na Zachodzie. Punkt wyjścia i podstawę jego doktryny, marksizm, jeden z jego dwóch twórców, Fryderyk Engels, określił jako potomną filozofii niemieckiej, ekonomii angielskiej i socjologii francuskiej (socjalizm utopijny).

Wierzę w dobroć obcych ludzi. A kiedy jestem w na siebie zła, jeżdżę, po prostu jeżdżę.

Dla kobiety takiej jak ja nadzieja jest niebezpieczna — ale ją mam.

On /Eminem/ naprawdę zmienił moje życie, ponieważ wcześniej nie wiedziałem, że muzyka może być inteligentna. Mówił o swoim życiu i nie tylko rymował do muzyki dla samego rymowania… To sprawiło, że pomyślałem, że mogę mówić o tym, jak się sprawy mają, zamiast po prostu tworzyć głupią muzykę.

Kiedy jesteś introwertykiem tak jak ja i przez jakiś czas bywasz samotny, a potem znajdujesz kogoś, kto cię rozumie, bardzo się do niego przywiązujesz. To prawdziwe uwolnienie.

Tak naprawdę nie ma we mnie żadnych sztuczek. Właściwie nie robię niczego dziwnego. Nawet nie noszę dziwnych rzeczy.

Nie wiem zbyt wiele o tym, kto reżyseruje jakie filmy, ale zdecydowanie inspiruje mnie wygląd starych filmów; Uważam, że są naprawdę piękne.

W Nowym Jorku niemal mieszkam w knajpkach – zamawiam frytki, dietetyczną colę i dużo kawy.

Kiedy byłam młoda, czułam się naprawdę przytłoczona i zmieszana pragnieniem, aby nie skończyć w biurze, robiąc coś, w co bym nie wierzyła.

Bardziej uderzają mnie rzeczy wizualne niż muzyczne.

Piszę od najmłodszych lat, więc od bardzo dawna uważam się za pisarkę.

Sama piszę swoje piosenki. Zrobiłam własne filmy. Wybieram producentów. Nic nie wychodzi bez mojej zgody. To wszystko jest autentyczne.

Uwielbiam śpiewać i naprawdę kocham pisać /piosenki/, ale jeśli chodzi o bycie na scenie, nie czuję się zbyt komfortowo, co moim zdaniem jest dość widoczne.

Prosta kariera muzyka, który lubi muzykę, jest dla mnie wystarczająca.