Cytaty piosenkarzy, piosenkarek

Kiedy człowiek ma dużo pracy, i to takiej, którą lubi wykonywać, jest akceptowany, ba, ma liczne grono fanów, to są już wystarczające powody, żeby powiedzieć: jest cudnie. Ja ponadto mam udane życie rodzinne, a to już więcej niż cudnie.

Ja przede wszystkim ubolewam, że artysta nie ma gdzie pokazać tego, co robi. Ja jestem w tym cyrku dlatego, że wydaję płytę i mam świadomość, że muszę się gdzieś promować. Przecież nie będę tańczyć na rurze! Czy na lodzie… Nie ma innych propozycji dla artystów, którzy chcą zaistnieć, nie ma programów muzycznych, są tylko festiwale. Artyści robią co mogą, żeby się podlansować. Gwiazdki serialu chodzą na promocje perfum, żeby ich zdjęcie ukazało się w kronice towarzyskiej.

Co robić z popularnością? Oto odwieczne pytanie ludzi, którzy padli jej ofiarą. No bo, jak się zachować? Czy grać cały czas gwiazdę – jeździć dużą limuzyną z kierowcą, nieustannie bywać tu i tam, otaczać się tłumem pochlebców, mieszkać w pałacu z wysokim murem, brać proszki nasenne – to jakby trudne do zrealizowania w naszej rzeczywistości, no... może oprócz proszków. A zatem model drugi – siatka z zakupami, mieszkanie w bloku, ale myślę, że i ten model wzbudziłby niechęć, bo co to za gwiazda? Nasze społeczeństwo jest dość nietolerancyjne i agresywne.

Ambicja to marzenie z silnikiem V8.

Rytm to coś, co albo czujesz, albo nie; ale kiedy czujesz, to totalnie.

Prawda jest jak słońce. Możesz je zakryć na jakiś czas, ale i tak nie zniknie.

Kiedy byłem chłopcem, zawsze widziałem siebie jako bohatera w komiksach i filmach. Dorastałem wierząc w ten sen.

Nigdy w życiu nie napisałem żadnej piosenki. To wszystko jest wielkim oszustwem.

Jestem bardzo nerwowy. Zawsze byłem nerwowy, od dziecka.

Pokazali mnie w telewizji, i tama się przerwała. Mówię Ci, to było szalone.

Granie w filmach z pewnością wpakowało mnie w rutynę.

Za dużo telewizji szkodzi filmom.

Udało mi się wejść w muzyczny biznes, kiedy brak było trendu.

Byłem jedynakiem, a mama przez całe życie miała rację. Kiedy dorastałem, bardzo się na nią denerwowałem – to naturalna rzecz.

Najbliżej małżeństwa byłem tuż przed tym, jak zacząłem śpiewać. Moja pierwsza płyta uratowała mi głowę.

Nie znoszę zaczynać Jam Sessions, zawszę wychodzę ostatni.

Nie jestem wiejskim śpiewakiem.

Staram się zachować równowagę. Musisz być ostrożny na świecie. Tak łatwo się stoczyć.

Ludzie Nowego Jorku mnie nie zmienią.

Od początku było tak samo. Jedyna różnica, że tłumy są teraz większe.