Cytaty Anglików

Myślę, że najlepiej najpierw pokochać coś, co jest na twoją miarę; trzeba gdzieś wyrosnąć, zapuścić korzenie... (...) Niemniej są rzeczy jeszcze głębsze i wyższe, bez których nikt nie mógłby uprawiać spokojnie swojego ogródka, chociażby nawet nic o tym nie wiedział.

Kto rujnuje jakąś rzecz, aby zobaczyć, czym jest, schodzi z drogi mądrości.

Często powtarzał, że jest tylko jedna Droga, podobna do wielkiej rzeki; zaczyna się za każdym progiem, a każda ścieżyna okazuje się jej dopływem.

Kto chodzi na skróty, niech ma dobre buty...

Zrób dobry użytek ze swych dni.

Siła (...) bowiem, jak powiadają, na mądrości polega, nie zaś na orężu.

Wtedy niestety, zaprzestałem dalszych łowów, zdając się tylko na obserwację i oczekiwanie. Aż nazbyt często zwykliśmy tak postępować!

Mądrość wyraża się czasem w uznaniu konieczności pewnego rozwiązania, gdy wszystkie inne zostały po namyśle odrzucone, aczkolwiek może się ono wydać szaleństwem temu, kto trzyma się fałszywej nadziei.

Myślę (...), że w tej sprawie lepiej zaufać przyjaźni, niż głębokiej wiedzy.

Wypowiedziałem słowa nadziei, ale nadzieja nie jest jeszcze zwycięstwem.

Dziwne bywają koleje losu: nienawiść rani czasem sama siebie.

...w ich sercach otworzyły się słodkie rany i radość była im niczym miecze, i wpłynęli z pieśnią w krainy, gdzie szczęście splata się z cierpieniem, a łzy są trunkiem błogości.

Nie zawsze zdrowie ciała jest rzeczą najlepszą i nie zawsze najgorszą jest śmierć w bitwie, choć bardzo bolesna.

- Wraz z tym darem weź moje słowa - powiedziała. - Nie wróżę, bo wszelkie wróżby są dzisiaj zawodne: po jednej stronie czyhają ciemności, po drugiej nic nie ma prócz nadziei. lecz jeśli nas nie zwiedzie nadzieja, przepowiadam ci, Gimli, synu Gloina, że będziesz miał ręce pełne złota, a mimo to nigdy złoto nie zdobędzie nad tobą władzy.

Jeżeli prości ludzie mają być wolni od trosk i strachu, muszą pozostać prości.

Jeden wszakże czarodziej, którego znałem osobiście, z dawna tej sztuki się nauczył i doszedł w niej do wielkiej wprawy, jak zresztą we wszystkim, czym się zechciał bawić.

Czy przygody nigdy się nie kończą? Myślę, że nigdy. Ktoś musi zawsze ciągnąć dalej zaczęty wątek.

Nogi Dużych Ludzi nieraz ustają na wyboistej drodze, po której krasnolud wędruje dalej, chociaż dźwiga brzemię dwakroć cięższe niż on sam.

- Gandalf! - zdołałem wreszcie wymówić, chociaż tylko szeptem. Czy myślicie, że odpowiedział: "Dobry wieczór, Pippinie! Cóż za miła niespodzianka!"? Wcale nie! Powiedział:
- Wstawaj, Tuku, bęcwale jeden! Gdzie, u diaska, podziewa się Drzewiec wśród tego rumowiska? Mam do niego sprawę. I to pilną!

A przecież

Taurelilomea - tumbalemorna
Tumbaletaurea Lomeanor

- tak dawniej mawiały elfy. Świat się zmienił, lecz pozostaje jeszcze gdzieniegdzie wierny.