Cytaty Amerykanów

Mamy tylko zbyt wiele bagażu, żeby wiedzieć, kim jesteśmy, kiedy nie czujemy na sobie takiej presji.

To nowe uczucie - myśl, że moja obecność ma jakąś prawdziwą wartość.

Nie chcę, żeby był ze mnie dumny. Właśnie dlatego mu nie powiedziałam.

Słyszę, jak ludzie mówią o porządnych mężczyznach, ale zaczynam sądzić, że to mit.

Teraz jestem ze stali. Dawaj, świecie. Nie skruszysz mojego pancerza.

Jego wyrazy twarzy są takie skrajne. Kiedy jest smutny, wygląda smutniej niż ktokolwiek, kogo znam. Ale kiedy jest radosny, wydaje się najradośniejszy ze wszystkich ludzi.

To prawdziwe życie, a w prawdziwym życiu musisz urobić się po łokcie, jeśli chcesz mieć swój happy end!

Kiedyś, myśląc o swoim życiu, dzieliłam je na dwa okresy: przed pożarem i po pożarze.
Już tego nie robię. Nie dlatego, że dojrzałam. W gruncie rzeczy wręcz przeciwnie, ponieważ obecnie swoje życie dzielę na etapy przed Bentonem Jamesem Kesslerem i po Bentonie Jamesie Keslerze.

(...) bo każdy talent wymaga wysiłku, by mógł się rozwijać.

- Jeśli w przyszłości...jakimś cudem znowu będziesz w stanie się zakochać...zakochaj się we mnie - przyciska usta do mojego czoła. - Nadal lubię cię bardziej niż innych, Lily. To się nigdy nie zmieni.

Nie lubię, kiedy obejmuje mnie obiema rękami podczas pocałunku, bo mam wtedy wrażenie, że mnie przytula, a przytulanie jest dla mnie bardziej osobiste niż pocałunek czy nawet seks.

(...) zatajanie wszystkiego nie rozwiązuje żadnych problemów. Sprawia tylko, że ujawniona w końcu prawda boli jeszcze bardziej.

Wiele lat stawałam się tym, kim teraz jestem. Trudno się zmienić w ciągu paru dni.

Nie wiem, czy to dlatego, że jego obecność jest dla mnie pewnego rodzaju odskocznią, czy naprawdę zaczynam się w nim zakochiwać.

Nie cierpię lodów. Ani jogurtów.
A już najbardziej nie cierpię jogurtów podszywających się pod lody.
Bez słowa protestu biorę jednak laptop i kluczyki i idę za nią, nieważne, dokąd mnie prowadzi.

W końcu dochodzę do wniosku, że łatwiej jej mówić ludziom to, co chcą usłyszeń, niż przykrą prawdę.

Brudna miłość staje się całym tobą.
Pochłania cię.
Przez nią nienawidzisz wszystkiego.
Przez nią myślisz, że czysta miłość nie była tego warta. Gdyby nie ona, nigdy byś tego nie poczuł.
Nigdy nie poczułbyś tego brudu.
I dlatego się poddajesz. Poddajesz się na całego. Nie chcesz już nigdy kochać, bo żaden rodzaj miłości nie jest wart tego, by znów przeżywać brudną miłość.

Nigdy jeszcze żadna dziewczyna nie wzdychała tyle z mojego powodu. Chociaż to nie ten rodzaj westchnień, które sprawiają, że facet chodzi dumy jak paw. Te westchnienia raczej każą mu się zastanowić, co robi nie tak.

(...) irytuje mnie własna reakcja na jego obecność. Graham nawet mnie nie dotyka, a i tak czuję go wszędzie. Jason dotyka mnie wszędzie, a nie czuję go nigdzie.

- Dziękuję.
- Za co? (...)
Za to że żyjesz.