W języku, w którym piszę, przeszłość i przyszłość różnią się tylko jedną samogłoską. e przechodzi w y, i brzmi to jak zawołanie.
W języku, w którym piszę, przeszłość i przyszłość różnią się tylko jedną samogłoską. e przechodzi w y, i brzmi to jak zawołanie.
Przyzwyczaiłem się do życia pod Stryjem, to potrafię żyć i pod Ojcem.
Być albo nie być nie jest kwestią kompromisu. Albo jesteś, albo ciebie nie ma.