Nienawidzę porażki. Nienawidzę i żałuję porażki moich małżeństw. Z chęcią oddam wszystkie moje miliony za choć jedno udane małżeństwo.

Niektórych rzeczy się wstydzę, ale nie żałuję. – Żałować za grzechy – żąda kapłan na spowiedzi. A ja sądzę, że jeśli człowiek wie, że popełnił grzech, nie usprawiedliwia tego i stara się nie popełniać tego grzechu po raz drugi, to już jest wystarczający sakrament pokuty.

Nienawidzę przemocy, tak. Jest to pewien dylemat, hmm.

Francja przegrała bitwę ale Francja nie przegrała wojny.

Nie żałuję niczego, zrobiłem to, co było moim obowiązkiem, moim trudnym, ciężkim obowiązkiem. Spełniłem go twardo i uczciwie. Przez moje ręce przemówiła nie partyjna zaciekłość, tylko sumienie i zelżona godność narodu. Tak jak ja, czują tysiące, tylko nie każdy zrobił to, co stało się moim udziałem.

Nienawidzę samego siebie i chcę umrzeć…

Dieta? Jaka dieta?! Kto mówił o diecie? Dzień bez czekolady jest dla mnie dniem straconym! Nie wiem jeszcze, co będzie na świątecznym stole. Bardzo żałuję, ale nie umiem gotować, nigdy nie miałam czasu, żeby się nauczyć.

Jesteś grzeczny widzę,
Kara boska z tą grzecznością!
Lecz grzeczności nienawidzę
I odpłacam niewdzięcznością.

Jestem senatorem wbrew mojej woli i uczuciom, czego żałuję bardziej niż cokolwiek innego w moim życiu.

Żałuję, iż przez małżeństwo weszłam do niemieckiej rodziny.

Raz wdałem się w politykę i bardzo tego żałuję. Artyście nie wolno robić takich rzeczy.