Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
J. R. R. Tolkien
Foto: TuckerFTW, CC BY-SA 4.0

J. R. R. Tolkien cytaty

J. R. R. Tolkien (ur. niedziela, 3 stycznia 1892; zm. niedziela, 2 września 1973) przeżył 81 lat, 7 miesięcy i 30 dni

John Ronald Reuel Tolkien był angielskim filologiem i pisarzem znanym m.in. z trylogii "Władca pierścieni".

Strona numer 3

Kto chodzi na skróty, niech ma dobre buty...

Zrób dobry użytek ze swych dni.

Siła (...) bowiem, jak powiadają, na mądrości polega, nie zaś na orężu.

Wtedy niestety, zaprzestałem dalszych łowów, zdając się tylko na obserwację i oczekiwanie. Aż nazbyt często zwykliśmy tak postępować!

Mądrość wyraża się czasem w uznaniu konieczności pewnego rozwiązania, gdy wszystkie inne zostały po namyśle odrzucone, aczkolwiek może się ono wydać szaleństwem temu, kto trzyma się fałszywej nadziei.

Myślę (...), że w tej sprawie lepiej zaufać przyjaźni, niż głębokiej wiedzy.

Wypowiedziałem słowa nadziei, ale nadzieja nie jest jeszcze zwycięstwem.

Dziwne bywają koleje losu: nienawiść rani czasem sama siebie.

...w ich sercach otworzyły się słodkie rany i radość była im niczym miecze, i wpłynęli z pieśnią w krainy, gdzie szczęście splata się z cierpieniem, a łzy są trunkiem błogości.

Nie zawsze zdrowie ciała jest rzeczą najlepszą i nie zawsze najgorszą jest śmierć w bitwie, choć bardzo bolesna.

- Wraz z tym darem weź moje słowa - powiedziała. - Nie wróżę, bo wszelkie wróżby są dzisiaj zawodne: po jednej stronie czyhają ciemności, po drugiej nic nie ma prócz nadziei. lecz jeśli nas nie zwiedzie nadzieja, przepowiadam ci, Gimli, synu Gloina, że będziesz miał ręce pełne złota, a mimo to nigdy złoto nie zdobędzie nad tobą władzy.

Jeżeli prości ludzie mają być wolni od trosk i strachu, muszą pozostać prości.

Jeden wszakże czarodziej, którego znałem osobiście, z dawna tej sztuki się nauczył i doszedł w niej do wielkiej wprawy, jak zresztą we wszystkim, czym się zechciał bawić.

Czy przygody nigdy się nie kończą? Myślę, że nigdy. Ktoś musi zawsze ciągnąć dalej zaczęty wątek.

Nogi Dużych Ludzi nieraz ustają na wyboistej drodze, po której krasnolud wędruje dalej, chociaż dźwiga brzemię dwakroć cięższe niż on sam.

- Gandalf! - zdołałem wreszcie wymówić, chociaż tylko szeptem. Czy myślicie, że odpowiedział: "Dobry wieczór, Pippinie! Cóż za miła niespodzianka!"? Wcale nie! Powiedział:
- Wstawaj, Tuku, bęcwale jeden! Gdzie, u diaska, podziewa się Drzewiec wśród tego rumowiska? Mam do niego sprawę. I to pilną!

A przecież

Taurelilomea - tumbalemorna
Tumbaletaurea Lomeanor

- tak dawniej mawiały elfy. Świat się zmienił, lecz pozostaje jeszcze gdzieniegdzie wierny.

Nie szafuj życiem bez potrzeby, tylko dlatego, żeś rozgoryczony.

Przed nim stało Drzewo, jego Drzewo, ukończone. Jeśli można było powiedzieć coś takiego o żyjącym Drzewie, którego liście się otwierały, gałęzie rosły i chwiały się na wietrze (…) Popatrzył na Drzewo, powoli uniósł ręce i szeroko je rozłożył. — To dar! — powiedział.

- Coś ci dolega Frodo? - spytał jadący obok Gandalf.
- Tak, boli mnie ramię. Rana znowu się odezwała, a pamięć ciemności wciąż wisi nade mną. Dziś mija rok tamtego dnia.
- Cóż, niestety, są takie rany, które się nigdy do końca nie zaleczą - rzekł czarodziej.
- Obawiam się, że tak właśnie jest z moją. Naprawdę nigdy chyba nie ma całkowitych powrotów. Co z tego, że znajdę znów w Shire, jeśli wcale nie zobaczę jej takiej samej, gdyż i ja nie jestem już ten sam. Zostałem raniony nożem, zębem, powaliła mnie trucizna, niosłem okrutny ciężar. Gdzież wreszcie znajdę prawdziwy odpoczynek?

Galeria - kliknij aby powiększyć