Cytaty amerykańskich pisarzy fantasy

Jeśli zacznę ją pocieszać, pomyśli, że łzy mogą mnie wzruszyć. Musi zrozumieć, że nie ustąpię.

"Wszyscy" najwyraźniej nie obejmowali lady Melisadre. Czerwony cień króla.

[...] - To będzie ciężka i bezlitosna praca - mógłby dodać. Będziesz spał na kamieniu, zbyt zmęczony, by się skarżyć albo knuć spiski. Wkrótce zapomnisz, co to znaczy ciepło, ale może za to przypomnisz sobie, jak być mężczyzną.
[.....]
Daję ci szansę, lordzie Slynt. To więcej, niż ty dałeś mojemu ojcu.
[....]
Nadal ma mnie za chłopca - pomyślał Jon. Zielonego młodzieniaszka, którego można zastraszyć gniewnymi słowami. Mógł tylko mieć nadzieję, że gdy lord Janos się wyśpi, odzyska rozsądek. str 146.

Dotarłem tu przez deszcze, sztormy i katastrofy. Nie odpłynę, nie zrobiwszy tego, po co mnie przysłano, nawet jeśli sprawa wydaje się beznadziejna. str 263.

Na ulicę wyszyły kurwy. Rzeczny czy morski, port pozostawał portem. Tam, gdzie byli marynarze, można też było znaleźć dziwki.

- Co tak okropnie cuchnie? - poskarżył się człowiek z północy.
Śmierć pomyślał Jaime, na głos jednak powiedział:
- Dym, pot i gówno. Krótko mówiąc, Królewska Przystań. Jeśli masz dobry nos, powinieneś wyczuć też zdradę. Nigdy nie czułeś zapachu miasta?
- Czułem zapach Białego Portu. On tak nie śmierdział.
- Biały Port ma się do Królewskiej Przystani tak, jak mój brat Tyrion do ser Gregora Clegane'a.

Dunk, przygłup, tępy jak buzdygan.

- Wiem już, czego królowie potrzebują najbardziej.
- Odwagi, Wasza Miłość?
- Nie, tyłków z żelaza - zażartowała. - Cały czas tylko siedzę.

Bać się trzeba tylko wilków w ludzkiej skórze...

(...) któż jednak ma wzrok bystrzejszy niż wrona? Po każdej bitwie te ptaki zlatują się setkami i tysiącami, by nasycić się ciałami zabitych. Wrona potrafi dostrzec śmierć z daleka.

W grze o tron nawet najskromniejsze pionki są obdarzone własną wolą i czasami nie chcą wykonać posunięć, które dla nich zaplanowaliśmy.

Trudno było się zorientować, gdzie kończy się prawdziwy człowiek, a zaczyna maska.

Nie bał się ciemności...ani wspomnień, które są kośćmi duszy.

- Zważywszy na wszystko razem, to ludzie jak inni, niektórzy dobrzy, niektórzy źli.
- Ludzie są ludźmi.

Ogień pochłania, ale zimno zachowuje.

Przez cały miesiąc dobrowolnego wygnania w czarnej wieży usiłowałem zrozumieć pobudki kierujące moim postępowaniem i nastrojami, a to wcale nie było łatwe. Crystal i ja byliśmy już ze sobą razem bardzo długo – niemal cztery lata – gdy przylecieliśmy na Planetę Jamisona w poszukiwaniu rzadkich, srebrnych artefaktów, jakie znaleźliśmy wcześniej na Baldurze.

- Maester Luwin mówi, że w snach nie ma nic, czego trzeba się bać
- Jest - sprzeciwił się Jojen
- A co?
- Przeszłość. Przyszłość. Prawda.

Ukaż mi ścieżkę, jaką muszę stąpać, i nie pozwól, bym potknęła się w ciemności, która leży przede mną.

Chciałabym się rozpłakać - pomyślała. Chciałabym raz poczuć się głupia i wystraszona. Tylko na chwilę, to wszystko...na dzień...na godzinę...

Wszyscy na koniec stajemy się piosenkami. Jeśli mieliśmy szczęście.