Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Nędznicy

Pięcioczęściowe dzieło o wielowątkowej i rozbudowanej fabule osadzone w realiach XIX wieku. Dzieło wysoko cenione przez większość czytelników i krytyków.

Inne książki Wiktora Hugo:
Człowiek śmiechu • Człowiek śmiechu • Dzwonnik z Notre Dame • Han z Islandii • Hernani. Dramat w pięciu aktach • Katedra Marii Panny w Paryżu • Ostatni dzień skazańca • Rok 93

Panna Vabouis, doskonałość w swoim rodzaju, była wcieleniem głupoty, niepokalanej jak biel gronostaja, nieskażonej żadną plamką inteligencji.

Lalka - to przemożna potrzeba, a zarazem jeden z najbardziej uroczych instynktów małych dziewczynek. Troszczyć się o kogoś, okrywać, stroić, ubierać, rozbierać, ubierać na nowo, pouczać, łajać nieco, kołysać, pieścić, usypiać, wyobrażać sobie, że "coś" jest "kimś" - w tym zawiera się cała przyszłość kobiety. Tak marząc i szczebiocząc, robiąc wyprawki i pieluszki, szyjąc sukieneczki, staniczki i kaftaniki, dziecko staje się dziewczynką, dziewczynka staje się młodą dziewczyną, młoda dziewczyna - kobietą. Ostatnia lalka zamienia się w pierwsze dziecko.

Mój drogi, robisz wrażenie kogoś, kto mieszka na Księżycu - królestwo marzenia, prowincja ułudy, stolica bańka mydlana.

Poza wojnami wyzwoleńczymi, wszystko czego dokonują armie, dokonują pod przemocą. Wskazują na to słowa: "Bierne posłuszeństwo". Armia jest przedziwnym i mistrzowskim tworem, którego siła wynika z ogromu bezsilności. W ten sposób tłumaczy się wojna podjęta przez ludzkość przeciwko ludzkości i wbrew ludzkości (...) Burbonowie popełnili niebezpieczną pomyłkę biorąc posłuszeństwo żołnierza za zgodę narodu. Taka wiara gubi trony. Nie należy zasypiać, ani w cieniu "drzewa śmierci", ani w cieniu armii.

Jak najmniej grzeszyć - oto ludzkie prawo. Nie grzeszyć wcale - to marzenie anioła.

Nie wymagajcie logiki od namiętności.

Zapewne, świetna jest odpowiedź chłopa, którą przytaczamy: "Wasza żona umarła po długiej chorobie, dlaczegoście nie wezwali lekarza?" - "A bo to, proszę łaski pana - my, prości ludzie, umieramy sami".

Zrywanie ponurych powiązań z przeszłością to bolesna praca.

Od jedenastu lat był studentem. Obwąchiwał prawo, ale go nie studiował.

Niejeden młodzieniec, nikomu nie znany, bez nazwiska, bez urodzenia, bez majątku, jest marmurową kolumną podtrzymującą świątynię wzniosłych uczuć i wzniosłych idei i niejeden człowiek światowy, zadowolony z siebie, zamożny, strojny w lśniące trzewiki i błyskotliwe słówka, widziany nie od zewnątrz, lecz od wewnątrz - to jest od tej strony, którą chowa dla kobiety - okazuje się głupim klocem, pełnym utajonych namiętności, brutalnych, wszetecznych i plugawych - słupem przy karczmie.

Dręczyło go także to, że musiał myśleć. Zmuszała go do tego sama gwałtowność sprzecznych wzruszeń. Myślenie - rzecz zupełnie dlań obca - sprawiało mu dotkliwy ból." - Javert

Bóg kryje się we wszystkim, lecz wszystko kryje nam Boga. Rzeczy są czarne, ludzie nieprzejrzyści. Kochać kogoś - to uczynić go przejrzystym.

Taka już jest właściwość pruderii - tym pilniej strzec, im twierdza jest mniej zagrożona.

Miłość to pozdrowienie, które aniołowie ślą gwiazdom.

Właściwością takich kar, w których przeważa to co bezlitosne – a więc to, co otępiające – jest, iż powoli, mocą jakiejś niedorzecznej przemiany, robią z człowieka dzikie zwierzę. Czasami nawet zwierzę okrutne.

Miłość jest częścią duszy; tą samą ma naturę. Podobnie jak ona, jest iskrą Bożą, podobnie jak ona nie podlega zepsuciu, jest niepodzielna i wiecznotrwała. To ogień, który jest w nas nieśmiertelny, nieogarniony; nic go ugasić ani ograniczyć nie zdoła. Czujemy jego żar przenikający do kości i widzimy, jak promieniowaniem swoim sięga nieba.

Ludzie znękani nie oglądają się za siebie. Wiedzą aż nadto dobrze, że zły los idzie za nimi w trop.

Kto nie zdobył się na to, aby być oskarżycielem w czasie powodzenia, powinien milczeć wobec upadku. I tylko ten, kto zawsze zwalczał potęgę, może być mścicielem w chwili śmierci.

Sumienie - to kłębowisko urojeń, pożądań i wysiłków, to ziejąca ogniem otchłań marzeń, jaskinia myśli, których się wstydzimy; to pandemonium sofizmatów, pobojowisko namiętności.

To, co się mówi o ludziach - prawda czy fałsz - częstokroć może tak samo zaważyć na ich życiu, a zwłaszcza na ich losie, jak własne ich uczynki.