Cytaty polskich poetów

Panie Czepiec, wyście winni,
wyście zapłacić powinni
za mój konicz.

GOSPODYNI:
A podźcie juz, niechże śpiom.

NOS:
Tom te rom tom, tom, tom, tom...

(...) choć kto zawinił, niezmienne są loty
słonecznych grotów, które Bóg ten ciska.

Pod spód więcej nic nie wdziewam,
Od razu się lepiej miewam.

Śmiech to jest dar nieba, a nieświadomość celu szczyt rozumu.

7. W tobie jest objawiona potęga człowieka.
8. Człowiek przed losem swoim daremno ucieka.
9. Możesz czas twój ostatni na twą zemstę użyć.
10. Nikt nie ma mocy życia przekręcić lub zdłużyć.
11. Możesz przed zgonem w pożar zognić twego ducha.
12. Ciało pokrywa marna jest, skorupa krucha.

Albośmy to jacy, tacy.

Nie zemsta nad ludźmi mię cieszy, lecz że idę wbrew Doli! – wbrew temu, co chciałem.

Widziałem okrąg ten – jak ludzie żyją,
i wiem, że krzywdą można żyć; – jak tuczą się i tyją
w błogosławieństwie Boga – co przeklina
tem, że pomoże w złem!

Nic nie słysom, nic nie słysom,
Ino granie, ino granie,
Jakieś ich chyciło spanie...?

Nie dorosłam do wielkich skal;
bawię się
pour passer le temps tylko.

Polaki to są lwy.

Niechaj kolejno rosną dyktatory;-
patrz po sali, jak nasi statyści się puszą;
co jeno który cień idei schwyci,(...)
już tworzy książkę - kreśli pamiętniki...

KONRAD:
A tobie co do tego, czym Polska ma być. Ty masz milczeć.

MASKA 11:
Tak samo ty.

KONRAD:
A nie, - bo ty.

MASKA 11:
Bo ja co?

KONRAD:
Bo ty: kłamiesz!

Kto wstrzyma
bieg przeznaczeń i losy?

Gdy wszystko żywe musi lec
pod ręką, która znaczy kres;
śmierć tych użyźnia nowe pędy
i życie nowe sieje wszędy.

Nie będziesz wzywał imienia Polski nadaremno!

Władza zwie się męka.

Orły padają z bolu; gną, łamią się im skrzydeł loty,
gdy je obsiadła zawiść stadem wronim,
a w orlich piersiach serca są bijące,
zbyt czułe, wzajemnymi zdradami krwawiące.

Gadu, gadu, stary dziadu.