Cytaty pisarzy

Zginie – to śmiercią sprowadzi zgon inny.

Nie wiem; a kiedy czego nie wiem, milczę.

Ten dzień cię zrodzi i ten cię zabije.

Czas wie wszystko
I odsłoni
Każdej winy brud.

To nie żaden wstyd swych braci uczcić!

Gdzie brat na brata podniósł ramię,
Tam obok trupa poległ trup.

(...) sądzę, że najgorsze klęski
Zawsze na lepsze odmienić się mogą.

W toń nieszczęść sunę spienioną.

Wróg nawet i po śmierci nie będzie przyjacielem.

Mój los - współkochać, nie współnieawidzić.

Wszystko obrzydłe dla tego, co własnej
Naturze przecząc, czyni nieprzystojnie (Neoptolemos).

Jeżeli upaść, to z ręki paść męskiej, bo hańba doznać od niewiasty klęski.

Bo wdzięczność z wdzięczności zawsze się rodzi(Tekmessa).

Krew rozlana tu o pomstę woła

Śmierć swoje żniwo zabiera złowroga

Jest jakaś siła w rodzeniu; bo nawet
Krzywdy zapomnisz tym, których zrodziłaś.

Zmarłych czcić – czcigodny czyn,
Ale godny kaźni błąd –
Łamać prawo, walić rząd.
Tyś zginęła z własnych win.

Nie dosięgną tego kary,
Kto za krzywdę krzywdę iści,
Za fałsz fałszu da wymiary,
Płacąc szkodą miast korzyści.

(...) Ares niekiedy
Wstąpi w niewiastę...

Albowiem cnocie czas jeden świadectwo wystawi,
a złość nieprawych dzień jeden wyjawi