Cytaty pisarzy

Ziemia zmarznięta, krok wędrowców pęta. Nie zobaczą drogi końca, ani słońca ani księżyca.

- (...) Tak to jest z ludźmi; zaczynają gorliwie, ale wiosną zdarzają się przymrozki, a latem burze i późniejsze dzieło nie dotrzymuje pierwszych obietnic.
-Rzadko jednak ziarno obumiera całkowicie - powiedział Legolas. - Czeka nieraz w pyle i zgniliźnie, by wykiełkować mimo wszystko w czasie i miejscu nieprzewidzianym. (...)
- A przecież w końcu okażą się tylko cieniem tego, co mogło być.

Wyśnione obiady nie napełnią żołądków. Nie można się też nimi podzielić.

Ludzie jednak więcej znaczą niż najmocniejsze bramy; nie wstrzyma Nieprzyjaciela żadna brama, jeśli opuszcza ją obrońcy.

- Czyż nie rzekłem prawdy, Gandalfie, że możesz znaleźć się wszędzie, gdzie zechcesz, prędzej niż ja? - spytał wreszcie Aragorn. - A powiem ci więcej: tyś jest naszym wodzem i chorążym. Czarny Władca ma Dziewięciu. My - tylko jednego, lecz możniejszego od nich: Białego Jeźdźca. Przeszedł on przez płomienie otchłani i nieprzyjaciele muszą drżeć przed nim. Pójdziemy, dokądkolwiek nas poprowadzi.

Synowie czło­wieczy umierają prawdziwie i opuszczają świat; dlatego wszę­dzie, gdziekolwiek na nim przebywają, nazywani są Gośćmi albo Przechodniami. Śmierć jest ich przeznaczeniem, darem, którego nawet Valarowie zmęczeni brzemieniem tysiącleci mogą im pozazdrościć. Ale Melkor zmieszał z ciemnością i skaził swoim cieniem ten dar Iluvatara, dobro przemienił w zło, a na­dzieję w lęk.

Temu bowiem kto jest wyzuty z litości, wydaje się ona czymś dziwacznym i nie bierze w rachubę możliwości, że ktoś kieruje się w działaniu takim uczuciem.

Dziecko niewiele rozumie, lecz próbuje naśladować uczynki ojca nie dlatego, że chce je wyszydzić, lecz dlatego właśnie, że jest synem swego ojca.

Jeżeli dotychczas wędrowałeś po świecie z zatkanymi uszami i uśpionym umysłem, obudź się wreszcie!

Jednakże świt zawsze jest nadzieją człowieka. (Aragorn).

Nadzieja i pamięć przetrwają w jakiejś ukrytej dolince, gdzie trawa zieleni się świeżością

Przynajmniej pod jednym względem nie zmieniłeś się ani odrobinę, Gandalfie - stwierdził Aragorn. [...]
- Nie, mówiłem tylko głośno do siebie. To zwyczaj ludzi starych, którzy do rozmowy wybierają sobie najmądrzejszą osobę spośród obecnych.

Im więcej odpoczywasz, tym dłużej żyjesz.

- Wiarołomny jest ten, kto mówi "Bywajcie!", zobaczywszy byle cień na drodze - mruknął Gimli.
- Być może - kiwnął głowa Elrond. - Ale nie warto składać przysiąg, że się noc przebrnie, kiedy się jeszcze wieczora nie widziało.
- Złożona przysięga może podtrzymać słabnące serce - nie poddawał się Gimli.
- Albo może też je złamać.

Wojna jest nieuchronna, skoro trzeba bronić życia przed niszczycielem, który wszystkich by nas pożarł; ale nie kocham lśniącego miecza za ostrość jego stali, nie kocham strzały za jej chyżość ani żołnierza za wojenną sławę. Kocham tylko to, czego bronią miecze, strzały i żołnierze: kraj ludzi z Numenoru.

Pojęcie dobra i zła nie zmienia się z dnia na dzień.

Pamiętajmy, że często zdrajca sam siebie zdradza i mimo woli oddaje usługi dobrej sprawie.

(...) mężczyzna musi mówić to, co myśli, a nie dla jakiejś osobistej przyczyny ukrywać prawdę, w którą wierzy.

Pospieszne ciosy zwykle chybiają celu.

Człowiek bowiem, który ucieka przed własnym strachem, zwykle odwlecze jedynie najgorsze i nic nadto.