Cytaty pisarzy

- Najważniejszą rzeczą w rozmowie z takimi ludźmi - powiedział Holmes, gdy zasiedliśmy już w łodzi - jest nie dać im poznać, że informacje od nich otrzymane posiadają najmniejsze znaczenie. W przeciwnym bowiem razie zamkną się od razu w sobie jak ostryga. A jeżeli udasz, że słuchasz tylko z musu, to najprawdopodobniej dowiesz się, czegoś chciał.

- (...) Cóż za dziwną zagadką jest człowiek!
- Ktoś nazwał go duszą zamkniętą w zwierzęciu - dodałem.

- Jeśli człowiek popełnia zbrodnię, to ponosi moralną odpowiedzialność za każdą inną zbrodnię, jaka może z niej wyniknąć. Oto mój punkt widzenia, Wasza Wysokość!

Nigdy nie należy całkowicie ufać kobietom, nawet najlepszym.

Poznając człowieka, poznaje się ludzkość.

Czy osobista historia człowieka nie jest tylko odzwierciedleniem tego, co doświadcza świat, tylko na mniejszą skalę? Mamy marzenia. Spełniamy je. Ale cóż pozostaje nam na koniec? Cień. Albo nawet gorzej - cierpienie.

Nie ma i nic nowego nie będzie pod słońcem. W obracającym się bez przerwy kole wciąż migają nam te same szprychy.

Nie ma nic bardziej złudnego niż oczywisty fakt.

Mężczyzna nie potrafi zdać sobie sprawę z faktu, że ostatecznie utracił miłość kobiety. Nie jest tego pewien, bez względu na to, jak źle ją traktował.

Na świecie jest pełno oczywistych rzeczy, których jakimś zbiegiem okoliczności nikt nigdy nie zauważa.

- Człowiek, który kocha sztukę dla sztuki (...) przeważnie najwięcej radości czerpie z najmniej znaczących i najskromniejszych jej przejawów.

Należy wszystko ujmować tak szeroko, jak szeroka jest sama natura, skoro ma się ją tłumaczyć.

- Tylko trzech szpiegów jest zdolnych do tak śmiałych poczynań: Oberstein, La Rothiere i Edward Lucas – zauważa.

- Ostatni z wymienionych został właśnie zamordowany w swym mieszkaniu – odpowiada doktor Watson przeglądając poranną prasę.

Istotną tragedią byłoby pozostać przy życiu, podczas gdy wszystko, co szlachetne, dobre i piękne, zginęłoby bezpowrotnie.

- Mówi się, że geniusz to bezgraniczna zdolność znoszenia trudów - zauważył z uśmiechem. - To zła definicja, ale słuszna dla pracy detektywa.

Zawsze sprawia mi przyjemność korzystanie z moich skromnych umiejętności dla zabawienia się twoim kosztem.

- Mój umysł buntuje się przeciw bezczynności - rzekł. - Gdy mam przed sobą jakąś pracę, jakiś problem, najbardziej zawiły szyfr czy ogromnie skomplikowaną analizę, jestem w swoim żywiole i nie potrzebuję sztucznych podniet. Lecz nuda codziennej egzystencji mnie przeraża. Tęsknię za jakąś umysłową podnietą i dlatego wybrałem właśnie swój zawód, a raczej stworzyłem go, bo takich jak ja specjalistów nie ma więcej na świecie.

Wyeliminuj wszystkie inne możliwości, a to, co ci zostanie, będzie prawdą.

Całe życie to jeden wielki łańcuch, którego istotę możemy poznać po jednym ogniwie.

Nigdy nie zgaduję. To obrzydliwe przyzwyczajenie, destrukcyjne dla zdolności logicznego myślenia.