Nocny lot; Ziemia, planeta ludzi; Pilot wojenny

Ale nadchodzi dzień, kiedy w dziewczynie budzi się kobieta. Marzy, by wreszcie postawić komuś piątkę. Ta piątka leży na sercu. Wtedy właśnie zjawia się jakiś głupiec. Po raz pierwszy przenikliwe oczy mylą się i stroją przybysza w piękne piórka. Jeśli głupiec mówi wiersze, dziewczyna ma go za poetę. (...) I oddaje serce, które jest zdziczałym sadem, temu, kto lubi tylko strzyżone parki. I głupiec bierze księżniczkę w niewolę.

Choć życie ludzkie jest bezcenne, zawsze postępujmy tak, jakby było coś cenniejszego niż ludzkie życie...

Zwycięstwo ...Klęska ...te słowa nie mają żadnego sensu. Życie jest ponad tymi wyobrażeniami i już przygotowuje nowe. Zwycięstwo osłabia jeden naród, klęska pobudza do życia inny. Klęska którą poniósł Riviere, jest być może krokiem, który zbliża do prawdziwego zwycięstwa. Liczy się jedynie to, co się teraz dzieje.

(...) tylko w obliczu tajemnicy człowiek się załamuje. Trzeba, żeby nie było tajemnic. Trzeba, żeby ludzie zagłębiali się w tę ciemną otchłań i powracali z niej mówiąc, że nic się nadzwyczajnego nie stało. Trzeba, żeby człowiek zapuszczał się w najtajniejsze jądro nocy, w sam jej gąszcz, nie mając nawet latarki zaledwie oświetlającej ręce lub skrzydło, ale odpychającej odeń to co nieznane - bodaj na długość ramienia.

Jeżeli o okropności wojny chcecie przekonać tego, który nie jest jej przeciwnikiem, nie traktujcie go z góry jak barbarzyńcę. Zanim go osądzicie, postarajcie się go zrozumieć.

Istnieje zaleta, która nie ma odpowiedniej nazwy. Można powiedzieć: powaga, ale to słowo nie jest zadowalające. Bo ta cecha może iść w parze z najbardziej uśmiechnięta wesołością. Jest to raczej właściwość cieśli, który bez wahania staje przed swym kawałkiem drewna, dotyka go, mierzy i daleki od lekceważenia skupia na nim wszystkie swoje umiejętności.

Czas przemija; a my jesteśmy tak daleko...I bogactwo tej ziemi przecieka nam przez palce jak drobny piasek pustynnych wydm.

W świecie, gdzie życie tak naturalnie łączy się z życiem, gdzie kwiaty nawet w powiewie wiatru łączą się z kwiatami, gdzie łabędź zna wszystkie łabędzie, tylko ludzie budują sobie samotność.

Czerwone punkciki świeciły w mroku. Ogniki papierosów, świetlna sygnalizacja rozmyślań.

On wcale nie myśli (...) i dlatego nie zdarza mu się myśleć błędnie.

Nie odległością mierzy się oddalenie. Za murem swojskiego ogrodu może się kryć więcej tajemnic niż za murem chińskim, a milczenie szczelniej osłania duszę małej dziewczynki niż złoża piasków oazy na Saharze.

Miłość to nie patrzeć jedno na drugie, lecz patrzeć razem w tym samym kierunku.

Tylko Duch, jeśli tchnie na glinę może stworzyć człowieka.

Powołanie pomaga w wyzwoleniu człowieka, ale równie ważne jest wyzwalanie samych powołań.

(...) gdy ludzie porwani zostaną nurtem wydarzeń przestają się ich bać. Jedynie nieznane napawa człowieka strachem. Wystarczy się z nim zmierzyć i przestaje być nieznane.

...tajemnica jest elementem świata.

Takie jest prawo życia. Najpierw bogaciliśmy się, latami zadrzewiając przestrzeń życia, ale nastają inne lata, kiedy czas niszczy naszą pracę i wyrywa drzewa z korzeniami. Towarzysze nasi, jeden po drugim, odbierają nam swój cień. I do żałoby naszej wciska się ukryty żal, że się starzejemy.

Po co się nienawidzić? Jesteśmy solidarni, unoszeni przez tą samą planetę, jesteśmy załogą tego samego statku. I choć to dobrze, że cywilizacje przeciwstawiają się sobie, co sprzyja narodzinom nowych syntez, potwornością jest, że się wzajemnie pożerają.

Bo kiedy się już dokona wyboru, człowiek zadowala się przypadkowością własnej egzystencji i może ją nawet pokochać. Zakłada ona klapki na oczy, jak miłość

Ale jeżeli nawet życie ludzkie jest bezcenne postępujemy zawsze tak, jakby istniało coś, co jest więcej warte niż życie ludzkie.