Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Dzieje grzechu

Arcydzieło literatury polskiej które ukazało się w 1908 roku. Skandalizująca jak na ówczesne czasy powieść o zabarwieniu erotycznym stanowiącym jedynie pretekst do przedstawienia moralnych rozterek głównej bohaterki.

Inne książki Stefana Żeromskiego:

Dzienniki • Przedwiośnie • Syzyfowe prace

Śmierć wobec życia, wielkości zupełnie nieznanej, jest wielkością nieskończenie małą, dokładnie i ze wszech stron znaną. Śmierć daje pole do marzeń.

Dusza jest to ocean, po którym kołyszą się fale, emanacje życia. Każda z nich wzdyma się ku słońcu, ku księżycowi, pędzi w przestwory i kona kędyś na piaskach, na zrębach skał...

Bo w śmiechu zdradza się człowiek.

Coś objawiało się w głębokościach duszy i stanęło przed nią. Serce kołace przed Tajemnicą. Oczy szukają w mroku. Drży ciało.

Jakże to miłość może być egoizmem?

(...) chciałbym posiadać wszystkie oczy na ziemi, żeby patrzeć na Ciebie.

Kiedy mogę przyczynić się, żeby w człowieku dobro się objawiło, no to przyczyniam się. Mam chyba, do diaska, po temu prawo! Nie sprzeciwiam się dobru. Dobru – słyszysz? Bo to nieprawda, żebyśmy absolutnie nie wiedzieli, co jest dobro. My wiemy, że jest dobro. Wiemy, że stoi ono wyżej niż piękno.

Jak kwiat człowiek powstaje i skruszon bywa...

Człowiek mądry nie uważa śmierci za rzeczywistość godną myślenia. Przedmiotem myślenia filozoficznego może być tylko życie.

Chłopy polskie – to tchórze nad tchórzami.