Strona numer 44
Od słowa do słowa idzie człowiek czasem całe życie.
Obcowanie z karłami deformuje kręgosłup.
Nowa myśl może ci się tylko przydarzyć.
Nikt nie jest tak głupi, żeby od czasu do czasu takiego nie udawać.
Nieobecni nigdy nie mają racji, ale bardzo często zachowują życie.
Niektórzy są przekonani, że ich kaganiec to przyłbica.
Niektóre szczeble kariery wiodą na szubienicę.
Nie załamuj się, bo cię wyprostują!
Nie wystarczy mówić do rzeczy, trzeba mówić do ludzi.
Nie wyobrażajmy sobie siebie, bądźmy.
Nie wrzucaj wszystkiego do jednego worka – nie udźwigniesz.
Nie wolno rozśmieszać bezzębnych tyranów.
Nie trzeba mieć twarzy, wystarczy mieć nosa.
Nie sztukujcie życia letargiem.
Nie sztuka powiedzieć: „Jestem!”. Trzeba jeszcze być.
Nie pokazuj zębów, gdy nimi dzwonisz.
Nie podcinaj gałęzi, na której siedzisz, chyba że chcą cię na niej powiesić.
Nie pisz Credo na parkanie!
Nie oddawaj czci tym, którzy ci ją zabrali.
Nie odchodzimy od zmysłów, nie zapłaciwszy uprzednio.