- Dlaczego się tak we mnie wpatrujesz? - pytała. - Bo jesteś ładna. - odpowiadałem. - Jesteś pierwszą osobą, która mi to mówi. - Tylko ja o tym wiem. - mówiłem. - A możesz mi wierzyć, że wiem, co mówię.
- Dlaczego się tak we mnie wpatrujesz? - pytała. - Bo jesteś ładna. - odpowiadałem. - Jesteś pierwszą osobą, która mi to mówi. - Tylko ja o tym wiem. - mówiłem. - A możesz mi wierzyć, że wiem, co mówię.
Miałem to dziwne uczucie uniesienia i nie mogłem do końca zrozumieć, dlaczego tak się czułem.
Być albo nie być nie jest kwestią kompromisu. Albo jesteś, albo ciebie nie ma.