Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Sofokles

Sofokles cytaty

Sofokles był antycznym greckim tragikiem, wymienianym na równi z Ajschylosem i Eurypidesem. Zajmował się także polityką, wojskiem i kapłaństwem.
Powiązane: Starożytni

Strona numer 3

Krew rozlana tu o pomstę woła

Śmierć swoje żniwo zabiera złowroga

Jest jakaś siła w rodzeniu; bo nawet
Krzywdy zapomnisz tym, których zrodziłaś.

Zmarłych czcić – czcigodny czyn,
Ale godny kaźni błąd –
Łamać prawo, walić rząd.
Tyś zginęła z własnych win.

Nie dosięgną tego kary,
Kto za krzywdę krzywdę iści,
Za fałsz fałszu da wymiary,
Płacąc szkodą miast korzyści.

(...) Ares niekiedy
Wstąpi w niewiastę...

Albowiem cnocie czas jeden świadectwo wystawi,
a złość nieprawych dzień jeden wyjawi

Bywa, że słuszność i szkodę przyniesie.

Nieszczęście wzbudza wielki strach.

Pięknie on mówił i zlecił przezorność,
Bo człek porywczy zbyt łatwo się potknie.

(...) prawda jest siłą w mej duszy.

Lecz mąż, co zbłądził, nie jest pozbawiony
Czci i rozwagi, jeśli wśród nieszczęść
Szuka lekarstwa i nie trwa w uporze.

Bo kto jedynie sam sobie zawierzy,
Na swojej mowie polega i duszy,
Gdy go odsłonią, pustym się okaże.
Choćby był mądry, przystoi mężowi
Ciągle się uczyć, a niezbyt upierać.
Widzisz przy rwących strumieniach, jak drzewo,
Które się nagnie, zachowa konary,
A zbyt oporne z korzeniami runie.

Ale nie rzucaj niepewnych podejrzeń,
Bo się nie godzi złych mienić prawymi,
Ni prawych złymi bez wszelkiej przyczyny.

Jeszcze najlepiej żyć tak - od dnia, do dnia

Siła jest dziwów, lecz nad wszystkie sięga
Dziwy człowieka potęga.

Hołd jednak temu, kto choć w śmierci progu / Dorówna bogu.

Nie ma zaś większej klęski od nierządu: / On gubi miasta, on domy rozburza, / On wśród szeregów roznieca ucieczkę.

A więc bacząc na ostatni bytu ludzi kres i dolę,
Śmiertelnika tu żadnego zwać szczęśliwym nie należy,
Aż bez cierpień i bez klęski krańców życia nie przebieży.

Nad szczęścia błysk, co złudą mar,
Najwyższy skarb - rozumu dar.
A wyzwie ten niechybny sąd.
Kto bogów lży i wali rząd.
I ześlą oni swą zemstę i kary.
Na pychę słowa w człowieku,
I w klęsk odmęcie - rozumu i miary.
W późnym nauczą go wieku.

Galeria - kliknij aby powiększyć