Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Hans Christian Andersen

Hans Christian Andersen cytaty

Hans Christian Andersen (ur. wtorek, 2 kwietnia 1805; zm. środa, 4 sierpnia 1875) przeżył 70 lat, 4 miesiące i 2 dni

Duński pisarz i poeta, o wrażliwej osobowości, najbardziej znany czytelnikom ze swej twórczości baśniopisarskiej.

Strona numer 2

Porównywałem ją z ptaszkiem w niewoli, jakim sam byłem, którego wypuszczono z klatki, aby z podwiązanymi skrzydełkami użył wolności na bożym świecie.

Dary podawane lekką ręką bogaczy stają się ciężarem na sercu dla biednych!

Niech serce moje będzie sobie rozdarte! Wszakże motyl trzepoczący się na szpilce najpiękniej połyskuje! Rzeka, jeżeli kaskadą ze skał spada i w pianę się rozpryskuje, wydaje się tym piękniejsza! Takie jest przeznaczenie poety! Życie tylko krótkim marzeniem.

Było cicho, ziemia zamieszkana przez ludzi spokojnie słała blask w stronę wszechświata.

I latać ludzie nie mogą w powietrzu, jak my, bociany. Wprawdzie urządzili sobie jakieś linie i drogi, po których z szybkością mogą przenosić się z miejsca, na miejsce, ale - po pierwsze, co to za wygoda i co za porównanie z naszym lotem? A po wtóre - ileż widziałem wypadków, roztrzaskanych pociągów, pozabijanych ludzi! Brr! Aż mnie mrowie po dziobie przechodzi.

Najskromniejsza nawet praca zasługuje na szacunek, bo coś ludziom przynosi.

Przyjaciel ma obowiązek mówić prawdę w oczy, chociażby przykrą była.

(...) co wart taki język, którego o dzień drogi już nikt nie rozumie? Bocian rozmówi się wszędzie z bocianem; na północy, w Egipcie na południu, w zimnych i ciepłych krajach, wszędzie jednakowo wypowiadamy swoje myśli. To jest język!

Szczęśliwszy ten, kto nigdy raju nie oglądał, niż ten, który w nim przebywał i wyszedł z niego, aby już nigdy doń nie wrócić.

Jaki ten świat niezmierzony! A jaki piękny! Nie powinien tylko siedzieć wciąż na jednym miejscu, kto chce go poznać.

(...) umarli nic złego zrobić nie mogą żyjącym. Tylko żywi źli ludzie krzywdzą czasem innych.

Każdemu najprzyjemniej u siebie.

Zostań, gdzie jesteś, kiedy ci tu dobrze. Tu przynajmniej znasz wszystko i nie potrzebujesz się niczego obawiać.

Znać samego siebie - to pierwszy krok do mądrości.

Nic nie może trwać wiecznie.

Wszystko mija.

Nikt swego losu nie przewidzi.

W końcu nie mogła już tego wytrzymać, zwierzyła się jednej z sióstr, i wkrótce wiedziały już wszystkie, ale też nikt więcej, tylko one i kilka innych syren, które poza swoimi najbliższymi przyjaciółkami nikomu o tym nie mówiły.

Człowiek jest tak nędzną i lichą istotą, że nie warto ubiegać się o jego imię.

Wartość ma nie tylko sam podarunek ale też sposób, w jaki zostaje ofiarowany.

Galeria - kliknij aby powiększyć