Cytaty pisarzy fantasy

(...) któż jednak ma wzrok bystrzejszy niż wrona? Po każdej bitwie te ptaki zlatują się setkami i tysiącami, by nasycić się ciałami zabitych. Wrona potrafi dostrzec śmierć z daleka.

W grze o tron nawet najskromniejsze pionki są obdarzone własną wolą i czasami nie chcą wykonać posunięć, które dla nich zaplanowaliśmy.

Trudno było się zorientować, gdzie kończy się prawdziwy człowiek, a zaczyna maska.

Nie bał się ciemności...ani wspomnień, które są kośćmi duszy.

- Zważywszy na wszystko razem, to ludzie jak inni, niektórzy dobrzy, niektórzy źli.
- Ludzie są ludźmi.

Ogień pochłania, ale zimno zachowuje.

Przez cały miesiąc dobrowolnego wygnania w czarnej wieży usiłowałem zrozumieć pobudki kierujące moim postępowaniem i nastrojami, a to wcale nie było łatwe. Crystal i ja byliśmy już ze sobą razem bardzo długo – niemal cztery lata – gdy przylecieliśmy na Planetę Jamisona w poszukiwaniu rzadkich, srebrnych artefaktów, jakie znaleźliśmy wcześniej na Baldurze.

- Maester Luwin mówi, że w snach nie ma nic, czego trzeba się bać
- Jest - sprzeciwił się Jojen
- A co?
- Przeszłość. Przyszłość. Prawda.

Ukaż mi ścieżkę, jaką muszę stąpać, i nie pozwól, bym potknęła się w ciemności, która leży przede mną.

Chciałabym się rozpłakać - pomyślała. Chciałabym raz poczuć się głupia i wystraszona. Tylko na chwilę, to wszystko...na dzień...na godzinę...

Wszyscy na koniec stajemy się piosenkami. Jeśli mieliśmy szczęście.

- Masz zamiar przez całe życie uciekać? - zapytał Tyrion, nim zdążyła się wymknąć.
(...) Wyglądała, jakby zaraz miała znowu się rozpłakać.
- Ty też uciekasz - odparła jednak, wysuwając buntowniczo wargę.
- To prawda - przyznał. - Ale ja uciekam do czegoś, a ty przed czymś. To wielka różnica.

- To honor czyni człowieka prawdziwym rycerzem, nie miecz - mówił. - Bez niego rycerz jest tylko zwykłym zabójcą. Lepiej zginąć z honorem, niż żyć bez niego.

Pogarda to uniwersalny język - pomyślał Tyrion.

Utonięcie samo w sobie jest nieprzyjemne - pomyślał z goryczą. Ale utopić się na smutno i trzeźwo to stanowczo zbyt okrutny los.

A ty tu sobie siedzisz uśmiechnięty jak dynia w święto plonów?

Każdy dotyk jest kłamstwem. Dałem jej tyle fałszywych monet, że wkrótce uwierzy, iż jest bogata.

Nie zaufam ci, ale jesteś mi potrzebny. Potrzebuję twoich Trzynastu, twoich statków i twoich towarów. str 266.

Mógł zginąć. Prawdziwy rycerz, stary czy młody, przysięga bronić tych, którzy są od niego słabsi, albo oddać za nich życie.

Okazał się znakomitym fachowcem. Nigdy nie spartaczył egzekucji i tylko w nielicznych przypadkach potrzebował drugiego uderzenia. W dodatku jego milczenie miało w sobie coś przerażającego. Rzadko się zdarzało, by królewskim katem zostawał człowiek tak świetnie się nadający na stanowisko.