Cytaty celebrytów

Próbowałem ich namawiać na leczenie w ośrodkach odwykowych, jednak często dostawałem telefony, że mama na własne żądanie przerwała terapię. Nie poddawałem się jednak i w końcu się udało.

Kiedy poznałem Roksanę Węgiel, to widziałem w niej uroczą dziewczynkę, której marzeniem było, zostanie piosenkarką. Nikt jej do tego nie zmuszał. Nie lubię, kiedy dzieciaki już w domu są wykreowanymi gwiazdami, ponieważ później ciężko znoszą krytykę.

Grałem na fortepianie i na gitarze, ale moja przygoda z muzyką skończyła się, kiedy w wieku 13 lat zdiagnozowano u mnie guzki śpiewacze. Mogłem stracić głos na amen. Pamiętam, że pojechaliśmy z rodzicami do Szczecina do lekarza, który powiedział, że mogę śpiewać, ale będę miał głos jak Rod Stewart. Nie miałem pojęcia, kto to jest, więc rodzice puścili mi jego piosenki. I tak się zaczęło.

Wydaje mi się, że spróbowałem już w życiu wszystkiego, poza jakimiś hardcorowymi narkotykami.

Dzisiaj nie wyobrażam sobie balować do samego rana i grać na drugi dzień koncertu. To było nieodpowiedzialne, ale najważniejsze, że wyciągnąłem z tego okresu pozytywne wnioski.

Marzyłem o gitarze, bo wiedziałem już, że fortepian to nie mój instrument, i ją sobie kupiłem. Uczyłem się grać z internetu, bo już mi nie wystarczyło pieniędzy na lekcje. Nauczyłem się śpiewać i akompaniować sobie. Śpiewałem Bruno Marsa, Erica Claptona…

Niejednokrotnie słyszałem na korytarzu, że "Kwiatkowski ma wybujałe ego. Niczego nie osiągnie".

W dzieciństwie były momenty, kiedy byłem naprawdę szczęśliwy, ale niestety te gorsze chwile szybko wypierają te dobre.

Cieszę się, że od pięciu lat mogę budować relację z rodzicami na nowo i napawam się każdą chwilą spędzoną z nimi.

Hejterzy to tylko zagubieni wielbiciele.

Kiedy życie spycha cię na kolana, jesteś w idealnej pozycji aby się pomodlić.

Jeśli nie marzysz o czymś wielkim, nie ma sensu marzyć. Jeśli nie masz wiary, nie ma w co wierzyć.

Jeśli udałoby mi się zrobić tylko jedną dziesiątą tego, co Michael Jackson zrobił dla innych, naprawdę mogę coś zmienić na tym świecie.

Nie wiecie, przez co przechodziłem, zanim wszedłem na scenę; ja nie wiem przez co przechodziliście, zanim przyszliście na koncert. Ale powiem wam coś; mam nadzieję, że wyjdziecie stąd ośmieleni i uduchowieni. Trzymajcie głowy w górze i skupcie się na swoim celu!

Jestem tu dziś, ponieważ wierzę, każdy z was ma swój cel.

Myślę, że naszym obowiązkiem jest upewnić się, że młodsze pokolenie dorasta silne i potężne.

Życie jest podróżą i każdy ma swoją własną.

Gdy miałem 12 lat i śpiewałem na ulicy, znalazłem taką kartkę w pokrowcu na gitarę: „Jestem Tiffany, jesteś słodki, oto mój numer, zadzwoń!

Scooter nauczył mnie nie kochać pieniędzy. Przez nie, masz wielki dom, drogie auta, i puste serce. To cała prawda.

Dwoje ludzi może patrzeć na to samo, a widzieć to inaczej.