Człowiek nie może równocześnie posiadać wiedzy i być uległym.
W nocy, która nastąpiła po dokonaniu owego okrutnego czynu, zbudził mię ze snu okrzyk: "Pożar".
Pod uciskiem takich męczarni źdźbło pozostałych we mnie dobrych uczuć - sczezło.
Wszakże przywiązanie do mnie kota wzrastało na przekór mej do niego odrazy.
Bije godzina jak pogrzebowy dzwon nad trumną naszego szczęścia.
Skoro jednak mam jutro umrzeć, pragnę dzisiaj ulżyć swojej duszy.
(...) lecz tę, którąś w życiu znienawidził w śmierci ukochasz.