Cytaty poetów

Sześć lat minęło już od chwili, kiedy mój przyjaciel odszedł ze swoim barankiem. Próbuję opisać go po to, aby nie zapomnieć. To bardzo przykre zapomnieć przyjaciela. A przecież nie każdy dorosły ma przyjaciela.

Musze poznać dwie lub trzy gąsienice, jeśli chcę zawrzeć znajomość z motylem.

Dzieci muszą być bardzo pobłażliwe w stosunku do dorosłych.

Nieważne jest w moich oczach, czy człowiek będzie mniej czy więcej posiadał. Ważne jest, czy będzie mniej czy bardziej człowiekiem.

Jeśli kochasz kwiat, który znajduje się na jednej z gwiazd, jakże przyjemnie jest patrzeć w niebo.

Straciłeś dla mnie tyle czasu, że poczułem się ważny.

- Co ty tu robisz? - spytał Pijaka, którego zastał siedzącego w milczeniu przed baterią butelek pełnych i bateria butelek pustych.
Mały Książę
- Piję - odpowiedział ponuro Pijak.
- Dlaczego pijesz? - spytał Mały Książę.
- Aby zapomnieć - odpowiedział Pijak.
- O czym zapomnieć? - zaniepokoił się Mały Książę, który już zaczął mu współczuć.
- Aby zapomnieć, że się wstydzę - stwierdził Pijak, schylając głowę.
- Czego się wstydzisz? - dopytywał się Mały Książę, chcąc mu pomóc.
- Wstydzę się, że piję - zakończył Pijak rozmowę i pogrążył się w milczeniu.

Im cięższa praca, w której się spalasz, tym więcej daje ci radości. Im więcej dajesz, tym bardziej rośniesz. Ale musi być ktoś, kto będzie brał. I nie jest dawaniem tracić na darmo.

Pustynię upiększa to, że gdzieś w sobie kryje studnię.

I lubię nocą słuchać gwiazd. Są jak pięćset milionów dzwoneczków.

Jeśli chcesz odejść, to idź. Nie przeciągaj pożegnania, bo to męczące.

Zrób mi tę przyjemność. Uwielbiaj mnie mimo wszystko.

Jeśli coś kochasz, puść to wolno. Kiedy do Ciebie wróci, jest Twoje. Jeśli nie, nigdy Twoje nie było.

...ludzie hodują pięć tysięcy róż w jednym ogrodzie...i nie znajdują w nich tego, czego szukają...

- Nie – odrzekł Mały Książę. – Szukam przyjaciół. Co znaczy „oswoić”?
- Jest to pojęcie zupełnie zapomniane – powiedział lis. – „Oswoić” znaczy „stworzyć więzy”.
- Stworzyć więzy?
- Oczywiście – powiedział lis. – Teraz jesteś dla mnie tylko małym chłopcem, podobnym do stu tysięcy małych chłopców. Nie potrzebuję ciebie. I ty mnie nie potrzebujesz. Jestem dla ciebie tylko lisem, podobnym do stu tysięcy innych lisów. Lecz jeżeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować.

Człowiek jest zawsze tym kim jest. Jesteśmy ludźmi. Nigdy nie napotkałem w sobie nikogo oprócz siebie samego. Człowiek który umiera, umiera takim, jakim był. W chwili śmierci zwykłego górnika, umiera zwykły górnik.

Idąc prosto przed siebie, nie można zajść daleko.

- Gdzie sa ludzie? - zaczal Maly Ksiaze. - Czuje sie troche osamotniony w pustyni...
- Wsrod ludzi jest sie takze osamotnionym - rzekla zmija.

Decyzja oswojenia niesie w sobie ryzyko łez.

Dla całego świata możesz być nikim, dla kogoś możesz być całym światem.