Wszystko moje, nic własnością,
nic własnością dla pamięci,
a moje, dopóki patrzę.
I cokolwiek uczynię,
zamieni się na zawsze w to, co uczyniłam.
Na tyle Cię przeżyłam
i tylko na tyle,
żeby myśleć z daleka.
Wiem, że póki żyję, nic mnie nie usprawiedliwia
ponieważ sama sobie stoję na przeszkodzie.
Radość pisania.
Możność utrwalania.
Zemsta ręki śmiertelnej.