Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj
Stanisław Wyspiański

Stanisław Wyspiański cytaty

Stanisław Wyspiański (ur. piątek, 15 stycznia 1869; zm. czwartek, 28 listopada 1907) przeżył 38 lat, 10 miesięcy i 13 dni

Polski literat i artysta wizualny epoki Młodej Polski: dramaturg, poeta, malarz, grafik, architekt, projektant mebli. Jako pisarz związany z dramatem symbolicznym. Bywa nazywany czwartym wieszczem polskim.

Książki Stanisława Wyspiańskiego:

Achilleis; Powrót Odysa • Akropolis • Klątwa • Noc listopadowa • Warszawianka • Wesele • Wyzwolenie

Strona numer 2

Pod spód więcej nic nie wdziewam,
Od razu się lepiej miewam.

Śmiech to jest dar nieba, a nieświadomość celu szczyt rozumu.

7. W tobie jest objawiona potęga człowieka.
8. Człowiek przed losem swoim daremno ucieka.
9. Możesz czas twój ostatni na twą zemstę użyć.
10. Nikt nie ma mocy życia przekręcić lub zdłużyć.
11. Możesz przed zgonem w pożar zognić twego ducha.
12. Ciało pokrywa marna jest, skorupa krucha.

Albośmy to jacy, tacy.

Nie zemsta nad ludźmi mię cieszy, lecz że idę wbrew Doli! – wbrew temu, co chciałem.

Widziałem okrąg ten – jak ludzie żyją,
i wiem, że krzywdą można żyć; – jak tuczą się i tyją
w błogosławieństwie Boga – co przeklina
tem, że pomoże w złem!

Nic nie słysom, nic nie słysom,
Ino granie, ino granie,
Jakieś ich chyciło spanie...?

Nie dorosłam do wielkich skal;
bawię się
pour passer le temps tylko.

Polaki to są lwy.

Niechaj kolejno rosną dyktatory;-
patrz po sali, jak nasi statyści się puszą;
co jeno który cień idei schwyci,(...)
już tworzy książkę - kreśli pamiętniki...

KONRAD:
A tobie co do tego, czym Polska ma być. Ty masz milczeć.

MASKA 11:
Tak samo ty.

KONRAD:
A nie, - bo ty.

MASKA 11:
Bo ja co?

KONRAD:
Bo ty: kłamiesz!

Kto wstrzyma
bieg przeznaczeń i losy?

Gdy wszystko żywe musi lec
pod ręką, która znaczy kres;
śmierć tych użyźnia nowe pędy
i życie nowe sieje wszędy.

Nie będziesz wzywał imienia Polski nadaremno!

Władza zwie się męka.

Orły padają z bolu; gną, łamią się im skrzydeł loty,
gdy je obsiadła zawiść stadem wronim,
a w orlich piersiach serca są bijące,
zbyt czułe, wzajemnymi zdradami krwawiące.

Gadu, gadu, stary dziadu.

Polska to jest wielka rzecz.

Nie każdy ma jedno na świecie,
a każdy ma swoje osobne,
co go trzyma – a te drobne
rzeczki, małe, niepozorne,
składają się na jedną wielką rzecz.

RACHELA:
[...]
a że to tak przemija;
że my się rozejdziemy,
że się wzajem zapomniemy,
to jest, pan mnie zapomni,
i jak się Rachel oprzytomni,
to będzie marzyć
i może będzie smutna.

POETA:
To będzie pani kontenta,
że myśl ta upornie zajęta
smutkiem - a Smutek to Piękno.

Galeria - kliknij aby powiększyć

Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański