Nie musiałam nikomu udowadniać, że jestem bardziej dorosła, niż w rzeczywistości byłam. Wręcz przeciwnie. Brakowało mi dziecinnych wygłupów typu dzwonienie na dzwonku i uciekanie z kolegami.
Uważam, że należy tak kierować życiem, by nigdy nie wstydzić się swojej przeszłości. Rozwijać się, a jednak nie zapominać o swojej najczystszej i bezpośredniej dziecięcej wersji, nie zamazywać przeszłości.
Jeden czeski przychodził na moje koncerty, robił mi niekorzystne zdjęcia i oprawiał je naprawdę wstrętnymi nagłówkami. Kiedyś nazwał mnie "wielkim sterowcem, który przeleciał nad ziemią”, grubą świnią, czy podwójnym polskim tirem.
