Cytaty pisarzy fantasy

Życie zostawało za nim we mgle, a przed nim była ciemność i przygoda.

Dawne Dni przeminęły. Średnie Dni przemijają. Świtają Dni Nowe.

Trzeba osobiście przejść przez cień wojny, aby w pełni odczuć jej ciężar. (Przedmowa do drugiego wydania angielskiego).

Ranek nieraz przynosi radę, a noc często odmienia myśli. (Theoden).

Dziś, w tej najcięższej potrzebie, przystoi nam droga najtrudniejsza, nieprzewidziana. W niej nasza nadzieja...jeśli jeszcze wolno mieć nadzieję. Trzeba iść prosto w paszczę niebezpieczeństwa: do Mordoru. Trzeba Pierścień cisnąć w Ogień.

Może to człowiek uczciwy, a może nie. Piękne słowa kryją czasem niepiękne serce.

Tutaj w sklepionych grobowcach spoczywali dawni królowie i władcy, na zawsze milczący między górą a wieżą

Jak się komuś szczęści, to już we wszystkim.

- Doliny mają uszy, a niektóre elfy za długie języki.

Siedzimy tu, rozważając sprawy, których biegu nie możemy zmienić, i przerażają nas cienie wylęgłe z naszych snów.

Zabijam kogo chcę i gdzie chcę, a nikt mi nie śmie stawiać oporu. (...) Moja zbroja warta jest dziesięciu tarcz, zęby służą mi za miecze, pazury - za włócznie, cios mojego ogona to grom, skrzydła niosą huragan, a mój dech - śmierć!

Nie odmawiamy wam przyjaźni - odparł Olwe - ale czasem przyjaźń właśnie nakazuje powściągać szaleństwo druha.

Najbardziej niespodziewane rzeczy mogą zdarzyć się wtedy, gdy wszystko idzie jak po maśle.

- Może - odparł Sam - ale póki życia, póty nadziei, jak mawiał mój Dziadunio, a często dodawał: i póty jeść trzeba.

Bez doraźnej konieczności nie wolno dobywać miecza. (Gandalf).

Sława nakłada pewne obowiązki.

Za głosem miłości zdążając, zdradził swego pana; potem miłość odrzucił - pana nie odzyskał...

Cudownie tak żyć i głową w dół tkwić w morzu gwiazd bez dna.

- Zarazem jednak powinienem się smucić - odparł Theoden - jakkolwiek bowiem rozstrzygną się losy wojny, czyż nie może zakończyć się na tym, że wiele rzeczy pięknych i dziwnych na zawsze opuści Śródziemie?

O świcie zaprowadzę cię znowu do Denethora. A raczej nie o świcie, lecz kiedy przyjdzie wezwanie. Zapadły już Ciemności. Nie będzie świtu.