Cytaty pisarzy fantasy

-Ten malec łatwo wpada w zapał - rzekł Gandalf, gdy wszyscy znów siedzieli przy stole. -Miewa także dziwne ataki, ale to zuch nad zuchy, w razie czego będzie się bił jak smok (o Bilbo).

Kto drogi prostuje, ten w polu nocuje.

- Wkrótce może nadejdzie taki dzień, że nie wróci żaden z tych, co ruszyli w pole - powiedział Aragorn. - Wtedy potrzebne będzie męstwo bez sławy, bo nikt nie zapamięta czynów dokonanych w ostatniej obronie naszych domów. Ale brak chwały nie ujmuje tym czynom męstwa.

Książki powinny kończyć się dobrze. (Bilbo Baggins).

(...) w godzinie rozpaczliwego niebezpieczeństwa łagodność często przypłaca się życiem.

Najdziwniejszymi sposobami zbrodnia zawsze na jaw wychodzi. (Faramir).

Nie gardź jednak legendami, dziedzictwem odległych wieków, często bowiem się zdarza, iż stare niańki przechowują w pamięci wiadomości, które niegdyś największym nawet Mędrcom oddały usługi. (Celeborn).

Nikomu jeszcze nie zwierzyłem się ze swoich obaw, świadom ryzyka, jakie wiąże się z szeptaniem słów nie w porę i w niewłaściwe ucho. (…) zdrada zawsze była (…) największym wrogiem. (Gandalf)

O łajdaki, włóczykije, powsinogi kudłate! Ładnie nas urządziliście! Z drugiego końca świata gnamy przez bagna i puszcze, przez bitwy i śmierć na wasz ratunek. A wy tu sobie ucztujecie i leżycie brzuchami do góry, a na domiar wszystkiego ćmicie fajki! Fajki! Skąd wytrzasnęliście fajkowe ziele, nicponie? Tam do licha! Tak mnie na przemian złość i radość rozpiera, że cud będzie, jeżeli nie pęknę.

Jeśli to jest schronienie, to jedną ścianę bez dachu trzeba będzie od dzisiaj nazywać domem.

Cokolwiek się zdarzy, wielkich czynów nic nie umniejszy.

Zaroiło się wokół nas od umysłów skrojonych na wzór orków: pełnych nienawiści i pogardy, natrętnie skandujących swe wściekłe frazy, a tak długo pozostających poza zasięgiem dobra, iż jedynym sposobem ożywienia słów jest dla nich krzyk, rozkaz i przekleństwo.

Nadchodzi wiosna, wiosna znikomych nadziei

Odwagę można znaleźć w najmniej spodziewanych miejscach. (Gildor).

- A teraz dajże mi w spokoju przełknąć bodaj kęs. Nie mam ochoty odpowiadać na całą litanię pytań podczas śniadania. Chciałbym pomyśleć.
- Wielkie nieba! - krzyknął Pippin. - Przy śniadaniu?

Na wojnie nie obejdzie się bez wielkiego ryzyka.

- Czy wielkie opowieści nigdy się nie kończą?
- Nie, same opowieści nie mają końca (...) Tylko kolejne postacie pojawiają się w nich i znikają, kiedy odegrają już swoją rolę.

Nie, nie straciłem jeszcze nadziei. Gandalf runął w przepaść, lecz powrócił i jest z nami. Ostoimy się, choćby tylko na jednej nodze, a w najgorszym razie przetrwamy na klęczkach

Człowiek wiernego serca nieraz miewa krnąbrny język. (Theoden).

Lubił gości, lubił jednak znać osoby przychodzące do jego domu i wolał też zapraszać je z własnej chęci.