Cytaty pisarzy

Gdy ktoś kocha różę, której jedyny okaz znajduje się na jednej z milionów gwiazd, wystarczy mu na nie spojrzeć, aby być szczęśliwym. Mówi sobie: „Na którejś z nich jest moja róża...

Bo żyć możesz tylko tym, za co zgodzisz się umrzeć.

Wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi, ale niewielu z nich pamięta o tym.

Człowiek naraża się na łzy, gdy raz pozwoli się oswoić.

Na zawsze ponosisz odpowiedzialność za to, co oswoiłeś.

Wiesz...gdy się jest bardzo smutnym, lubi się zachody słońca...

Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, kiedy nasze skrzydła zapominają jak latać.

- Na pustyni jest się trochę samotnym.
- Równie samotnym jest się wśród ludzi.

Tylko teraz to nie ma żadnego sensu – pomyślała biedna Alicja – udawać, że jestem dwiema osobami! Cóż, zostało ze mnie tyle, że nie wiadomo, czy wystarczy choć na jedną godną szacunku osobę.

- No, tym razem ocalałam jakimś cudem - rzekła Alicja nie na żarty przestraszona nagłą zmianą, ale zadowolona z tego, że jeszcze żyje.

Ciekawe, czy to może ja zmieniłam się przez noc? Zastanówmy się: czy kiedy wstałam rano, byłam taka sama jak zwykle? Bo wydaje mi się, że czułam się chyba troszkę inaczej. Ale jeżeli nie jestem tą samą Alicją, to muszę dowiedzieć się, kim właściwie jestem? Och, to dopiero trudna zgadywanka!

Cała nasza rodzina nie cierpi kotów. Są to plugawe, niskie, ordynarne stworzenia, Niechaj już o nich więcej nie słyszę.

- Czy byłbyś tak miły i podpowiedział mi, którędy mogę się stąd wydostać?
- To zależy od tego, dokąd chcesz się dostać - powiedział Kot.
- Wszystko mi jedno... - odparła Alicja.
- W takim razie nie ma znaczenia, którędy pójdziesz - rzekł Kot.
- ...dokądkolwiek, byle DOKĄDŚ - wyjaśniła dodatkowo Alicja.
- Och, z pewnością dokądś dojdziesz - odpowiedział Kot - jeśli tylko będziesz szła dość długo.

Nigdy nie słyszałem przemawiającego Piekarnika!

Najstarszy mały Lisku, czy to ty zjadłeś najmłodszego Liska?

Przeciwnie, ciągnął Tweedledee, jeżeli tak było, to mogło być; a gdyby tak było, to mogłoby być; ale, że tak nie jest, to nie jest. To jest logika.

Każda rzecz ma swój morał. Trzeba go tylko umieć znaleźć.

[...] powinnam być dla nich dobra, a nuż przestaną dbać o mnie i nie zechcą donieść mnie tam, dokąd bym chciała dojść. Już wiem, co zrobię. Na każdą gwiazdkę podaruję im nową parę bucików...

Bardzo prędko Alicja doszła do wniosku, że gra jest uciążliwa. Utrudniało ją bardzo to, że wszyscy grali jednocześnie, nie czekając na swoją kolej, kłócąc się ciągle i bijąc o jeże.

- To jest roślina, która nie wygląda jak roślina, ale nią jest.
- Zupełnie zgadzam się z tobą - powiedziała Księżna - a morał z tego wywiedziesz taki: "Bądź tym, czym chciałbyś się zdawać być". Mogłabyś to, jeżeli chcesz, wyrazić prościej: "Nigdy nie wyobrażaj sobie, żeś czym innym, aniżeli tym, czym wydajesz się innym, to jest, czym byłaś lub mogłabyś być".