Człowiek historyczny jest synem czasu, utworem machiny społecznej; wieki i pokolenia powtarzają jego obraz.
Są poświęcone w przyrodzeniu człowieka chwile, uroczyste igrzyska umysłu i duszy, w których myśl nasza zagrażając się w otchłani bytu toczy sępny wzrok po całej przestrzeni minionych i przyszłych czasów.
