Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Losowe cytaty Szukaj

Baśnie

Inne książki Hansa Christiana Andersena:

Autobiografia. Baśń mojego życia • Brzydkie kaczątko • Cień • Dziewczynka z zapałkami • Improwizator • Królowa Śniegu • Latający kufer • Opowiadania bożonarodzeniowe • Ropucha • Syrena • Śpiewak spod strzechy • Świniopas • Towarzysz podróży

Zostań, gdzie jesteś, kiedy ci tu dobrze. Tu przynajmniej znasz wszystko i nie potrzebujesz się niczego obawiać.

Hans Christian Andersen

Znać samego siebie - to pierwszy krok do mądrości.

Hans Christian Andersen

Nic nie może trwać wiecznie.

Hans Christian Andersen

Hans Christian Andersen

Nikt swego losu nie przewidzi.

Hans Christian Andersen

W końcu nie mogła już tego wytrzymać, zwierzyła się jednej z sióstr, i wkrótce wiedziały już wszystkie, ale też nikt więcej, tylko one i kilka innych syren, które poza swoimi najbliższymi przyjaciółkami nikomu o tym nie mówiły.

Hans Christian Andersen

- Jestem za delikatna dla tego świata - powiedziała leżąc w rynsztoku.

Hans Christian Andersen

Źródło: "Igła do cerowania"

- Świat jest nic nie wart - mówił kogucik. - Wszystko jest głupstwem.
Kogucik na dachu był, jak to mówią, zblazowany, uczyniłoby go to zapewne w oczach ogórka interesującym, gdyby o tym wiedział (...)

"Kogut podwórzowy i kogucik na dachu".

Hans Christian Andersen

Nie wszystko widzieć możemy oczami ciała naszego, ale kiedyś, kiedyś, ujrzymy może cuda, które dziś przeczuwa tylko tęsknota jakaś i pragnienie, ukryte niby klejnot tajemniczy w duszy człowieka.

Hans Christian Andersen

Łza to najdroższy klejnot dla śpiewaka, większej nagrody nikt mu dać nie może.

Hans Christian Andersen

Kiedy więc wieczorem siostry trzymając się pod ręce, wypływały wysoko na powierzchnię, najmłodsza, która zostawała sama, patrzyła za nimi bliska płaczu, ale syrenki nie mają łez i przez to dużo bardziej cierpią.

Hans Christian Andersen

- Chodź ze mną na dach! - mówił kot, a Rudi go rozumiał, i to jak najdokładniej, bo kiedy jest się dzieckiem, nie umiejącym jeszcze mówić, rozumie się równie dobrze mowę kur i kaczek, kotów, psów jak i mowę ojca i matki, tylko trzeba być małym. Nawet laska dziadka potrafi wówczas rżeć i jest prawdziwym koniem z głową, nogami i ogonem. Niektóre dzieci jeszcze bardzo długo rozumieją tę mowę; mówi się o nich, że są zatrzymane w rozwoju, że strasznie długo pozostają dziećmi. Ale czegóż to się nie mówi!

Hans Christian Andersen

Wiele się od tego czasu zmieniło, wiele się wydarzyło i minęło. Jeziora i bagniska stały się bujnymi łąkami, leśne ugory urodzajnymi polami, a pod ochroną strzech wiejskich zachodniej Jutlandii rosną róże i jabłonie, ale trzeba je wyszukiwać, gdyż kryją się przed wichrami z zachodu.

Hans Christian Andersen

(...) to, co ludzie opowiadają o spadaniu, jest tylko wymysłem. Nie spada ten, kto się nie boi.

Hans Christian Andersen

(...) i myśli się o starej babuni, która miała łagodne, wiecznie młode oczy. Oczy nie umierają nigdy! Nasze oczy ujrzą ją kiedyś, młodą i piękną, taką samą jak wtedy, kiedy po raz pierwszy pocałowała tę różę, która się teraz w grobie w proch obróciła.

Hans Christian Andersen

Co ma ptak za całe to swoje ciwit, ciwit, kiedy przychodzi zima? Musi marznąć i głodować, ale to przecież takie wzniosłe!

Hans Christian Andersen

Gdy tak siedział w środku nocy, otworzyły się drzwi i do domu wszedł duży Klaus z siekierą. Dobrze wiedział, gdzie stoi łóżko małego Klausa, poszedł i zdzielił zmarłą staruszkę w głowę, myśląc, że to mały Klaus. (...)
-jaki to niedobry, okropny człowiek - powiedział mały Klaus. - Chciał mnie zamordować. Szczęście miała babcia, że nie żyje, bo byłby ją zabił.

Hans Christian Andersen