Co może być lepsze od przechadzania się ulicą dowolnego miasta wiedząc, że jest się mistrzem świata wagi ciężkiej?
Leżałem na twarzy. Słyszałem odliczanie od 1 do 10. Powtarzałem sobie, że muszę wstać, ale nie mogłem się ruszyć. To było najdziwniejsze uczucie.
Zawsze przestrzegałem dwoch zasad. Pierwsza to ciężko trenować i dojść do najlepszej możliwej formy fizycznej. Druga to zapomnieć o wszystkim na temat drugiego zawodnika, do czasu rozpoczęcia walki i pierwszego gongu.
