Cytaty o sobie Marilyn Monroe

Zobacz cytaty o sobie, zobacz wszystkie cytaty Marilyn Monroe

Marilyn Monroe (ur. wtorek, 1 czerwca 1926; zm. niedziela, 5 sierpnia 1962) przeżyła 36 lat, 2 miesiące i 4 dni

Zobacz wypowiedzi innych osób o Marilyn Monroe

Powiązane: aktorzy amerykańscy

Strona numer 2

Gdybym stosowała się do wszystkich reguł, daleko bym nie zaszła.

Jedyne, czego chciałam w życiu, to bycie miłą dla ludzi i by oni byli mili dla mnie. To sprawiedliwa wymiana. No i jestem kobietą. Chcę być kochana przez mężczyznę, z całego jego serca, tak jak ja bym go kochała. Próbowałam, ale jeszcze mi się to nie udało.

Jestem samolubna, niecierpliwa i trochę niepewna siebie. Popełniam błędy, tracę kontrolę i jestem czasami ciężka do zniesienia. Ale jeśli nie potrafisz znieść mnie kiedy jestem najgorsza, to cholernie pewne, że nie zasługujesz na mnie, kiedy jestem najlepsza.

Kocham wiatr, uwielbiam jak mnie dotyka.

Nigdy nie byłam szczęśliwa i szczerze mówiąc w życiu nie liczyłam na szczęście, chyba, że w małżeństwie.

Niektórzy nie wierzą, że istniejesz na prawdę, że masz normalne życie. Jesteś czymś do czego zwracają się żeby się oderwać od codzienności. Pracujesz w rozrywce i tylko rozrywce masz służyć.

Bardzo często kiedy wychodzę z mojego nowojorskiego mieszkania ktoś mnie zaczepia mówiąc `Cześć Merilyn, jak się dzisiaj miewasz?`. Nie wiem ale w jakiś sposób czuje się zaszczycona. Najpierw pogwizdują bo przecież niebrzydka dziewczyna, blondyka dosyć zadbana, potem nagle: `Boże, przecież to Merilyn Monroe!` (Śmiech).

Jeśli jestem gwiazdą to nie dzięki wytwórniom czy impresariom tylko zwykłym ludziom. Do wytwórni przychodziły codziennie setki listów od wielbicieli, pisali, że jestem jedyną prawdziwą gwiazdą w stanach. Gwiazdą? Byłam zdumiona. Szefowie wytwórni nie wierzyli, że nie zdawałam sobie z tego sprawy.

Człowiek jest obdarzony płcią i nie ma sensu udawać, że jest inaczej. Nie wiem dlaczego tak wiele osób traktuje płeć jako coś ohydnego czy wstydliwego. Do nagich zdjęć przekonał mnie Tom Kelley (...). Początkowo byłam niechętna ale potem pomyślałam, że skoro mam być symbolem czegoś to dlaczego nie seksu. W to przynajmniej wierzę. Szkoda tylko, że symbol z natury jest rzeczą, nie chciałam stać się przedmiotem.

Zajmowałam się zawsze sobą, świat nie bardzo mnie pociągał, wydawał się szary i ponury. Po za tym czułam, że świat mnie nie chce i nagle jakby się przede mną otworzył, ludzie zaczeli się do mnie uśmiechać, okazywać mi sympatie.