W zdrowym ciele zdrowy duch.
Operacja się udała, ale pacjent umarł.
Każdy wysiłek po sałacie wyrywa lekarzom po dukacie.
Jest przypowieść: lepiej się dostać zbójcy aniźli głupiemu medykowi.
Dobre lekarstwo, ale w porę.
Czystość to zdrowie.
Co za dużo, to niezdrowo.
Chory poprawić się obiecuje, a wzmógłszy, po staremu się sprawuje.
Chory diabeł chciał świętym zostać, jak ozdrowiał, to zapomniał.
Choroba przybywa na koniu, a odchodzi piechotą.
Choremu się więc poprawuje, gdy śmierć bliżej przystępuje.
Chorego leda co urazi.
Cały świat doktorowi dać chory przyrzeka, ozdrowiawszy, wnet z myśli doktor mu ucieka.
Błędy medyków pokrywa ziemia, astronomów niebo.
Bierz, póki jest w chorobie, bo zdrowy nie da nic tobie.
Bez miary lekarstwo stanie za truciznę.
Od próżniactwa człowiek choruje, od pracy zdrowieje.
Dobre lekarstwo ma zawsze gorzki smak.
