Hrabia Monte Christo

Młodość jest kwiatem, a miłość jego owocem...Szczęśliwy, kto go zbiera napatrzywszy się najpierw jak z wola dojrzewa.

Wszak drzewo nigdy nie opuszcza kwiatu, to kwiat opuszcza drzewo.

(...) nie sądzę bowiem, aby człowiek mógł łatwo osiągnąć szczęście! Szczęście można porównywać do pałaców na zaczarowanych wyspach, gdzie smoki strzegą furty zamku: kto chce go zdobyć, musi stoczyć z nimi walkę (...)

Czy ci się zdarzyło kiedykolwiek poczuć nieprzezwyciężoną sympatię do osoby, którą widzisz po raz pierwszy? Zdaje ci się wtedy, że znasz ją od wieków, zastanawiasz się, gdzie i kiedy ją widziałaś, a ponieważ nie możesz sobie przypomnieć, dochodzisz do wniosku, że to było chyba w poprzednim życiu i że ta sympatia to tylko budzące się wspomnienie?

Machnąć na coś ręką to łatwa forma pobłażania.

Kobieta zakochana szuka pomocy u mężczyzny, co często ją gubi.

Każdy ma niestety własny punkt widzenia, który mu przeszkadza dostrzegać punkt widzenia innych.

Kto ma umysł trzeźwy i solidny, budzi się zawsze z tą myślą, z którą zasnął.

O ile wiem, nikt mnie nie kochał - tym gorzej! - i oczywiście z tej przyczyn ja nikogo nie kocham, tym lepiej! Oto moje wyznanie wiary.

Życie jest zawsze niby katastrofa okrętu, podczas której toną nasze nadzieje.

Ten, kto sam nienawidzi, łatwo się rozezna w czyichś uczuciach.

Bóg poratował go w sposób ludzki - gdyż Bóg nie czyni już cudów.

Należało teraz wrócić do życia, między ludzi i zająć w społeczności zaszczytne miejsce, uzyskać wpływy i władzę, którą daje na tym świecie bogactwo — pierwsza i największa z potęg, jakimi człowiek rozporządza.

Bóg życzy sobie, abyśmy go rozumieli i zastanawiali się nad jego potęgą: dlatego dał nam wolną wolę.

Dusza sama zakreśla sobie widnokrąg.

Ach, przecież to jasne, że biłbym się dla wymienionych powodów, ale w zamian za ból przewlekły, nieustanny, głęboki, wypłaciłbym, gdybym tylko zdołał, bólem takim, jaki mi zadano: oko za oko, ząb za ząb, jak mówią ludzie Wschodu, nasi niedoścignieni mistrze, wybrani spośród wybranych, którzy potrafili utkać sobie życie ze snu, a świat ich otaczający zamienić w raj.

Tym więc sposobem Edmund, który przed trzema miesiącami wzdychał tylko do wolności, dziś już nie zadowalał się nią, zaczął wzdychać do bogactwa; wina nie leżała po stronie Edmunda, ale samego Boga - który ograniczając władzę człowieka, obdarzył go jednocześnie pragnieniami bez granic.

Aczkolwiek należał do skrajnej opozycji, przyjaźnił się serdecznie z redaktorem naczelnym owej gazety. Zdarza się to czasem - by nie powiedzieć: często.

"Kobieta zmienną jest" - powiedział Franciszek I. "Kobieta to fala" - powiedział Szekspir. jeden był wielkim królem, drugi wielkim poetą. Obaj zaś musieli znać kobiety

- No i cóż, Maksymilianie (...), jesteś znów mężczyzną?
- Tak, zaczynam znów cierpieć.