Od krzywd się nie odłączy nikt, Za żadne skarby, zbrodnia poczucie winy karmi, Nie ważne, elitarny, czy zwykły, W każdym strach zmusza do modlitwy, W obliczu śmierci nie ma sprytnych, nie ma odważnych, Straszy brak uzyskania drugiej szansy...
Ty mi powiedz choć raz, dlaczego ludzie ludzi cenią przez strach. Uczą nas łgać, pluć, hańbić, poniżać, kraść, szczuć, walczyć, zabijać.
Łzy nie przestają kapać, chlapać kałuże będą, Boże czasami myślę, że to dla ciebie przyjemność, latami ciśnie betonu wielkość, dla ludzkich istnień, już samo życie to czyste piekło.
